Fyrsti skóladagurinn

Þá er fyrsti skóladagurinn og ætli hann hafi ekki verið nokkuð týpískur. Standa í biðröð til þess að fá eyðublöðin sem átti að fylla út, önnur röð til að fá lykilkort að skólanum og enn önnur til þess að skrá sig. Fór svo og opnaði bankareikninginn í útibúinu sem er á campusnum. Þar hefur einn annar Íslendingur verið með bankareikning og það var búið að merkja við Reykjavík á heimskortinu. Þar sem ég er hins vegar borin og barnfæddur Bolvíkingur fékk Bolungarvík sinn stað á kortinu og trónir þar að sjálfsögðu efst.

Deginum lauk svo með tveggja og hálfs tíma göngu um campus svæðið. Við höfum aðgang að öllum campusnum hjá flæmska skólanum og að bókasafninu hjá þeim franska. Svo er svaka líkamsræktarstöð á campusnum sem við höfum aðgang að og nokkurs konar heilsugæslustöð sem á eftir að nýtast mér held ég ágætlega. Þetta lítur allt saman ágætlega út og mér list vel á skólann. Ég veit ekki hversu mikla samleið ég á með meirihlutanum af nemendahópnum en þau hafa talsvert meiri áhuga á börunum hérna heldur en ég. Ég hef nú samt farið einu sinni eða tvisvar og hitt þau til að vera ekki algjör félagsskítur en ég vona bara að það sé einhver í hópnum á mínu leveli. Væri skemmtilegra.

Annars er ég farin að þekkja mig ágætlega í borginni. Pabbi kom í nokkra daga í síðustu viku og við kláruðum að koma mér almennilega fyrir. Fundum líka skólann - sem tók sko tímana tvenna enda Belgar ekki þeir áreiðanlegustu í því að gefa leiðbeiningar svo ekki sé meira sagt... - og hann kenndi mér á metroið líka. Ég á svo aðeins eftir að skoða hverfið mitt, finna almennilegan stórmarkað og sundlaugina sem á að vera þar en þvottahúsið er ég búin að finna. Það var eiginlega möst því reykingar eru leyfðar á börunum hérna og maður er eins og úldin skunkur þegar maður kemur heim eftir að hafa kíkt aðeins út og algjört möst að henda öllu í þvott á eftir.

Skólinn fer svo á fullt á mánudaginn og það má búast við svakalegri keyrslu fram að jólum. Ég er hins vegar í fyrsta skipti síðan ég var í 1. bekk í menntó ,,bara" í skóla svo ég ætla að sjá hvort að ég geti nýtt virku dagana vel undir skólann og átt meira eða minna frí á helgum. Lúxus líf ;-) Annars er lítið planað á meðan evran er svona há en það er þó á dagskránni að fara skrepp til Amsterdam og jafnvel gista eina nótt svo maður verði ekki alveg úti á túni þegar maður fer heim um jólin og villist með lestinni.

Ég er ekki komin með netið ennþá en krossa fingur að ég fái það á föstudaginn. Þangað til nýti ég mér góðmennsku nágranna minna sem hafa ekki læst routerunum sínum. Þarf að vísu að sitja úti á verönd til að ná sæmilega tengingu og það er mishlýtt að sitja þar. En maður dúðar sig bara og sest út með tölvuna. Allt gert til að halda sambandi við umheiminn ;-) En þar sem það er farið að kólna aðeins og ég er orðin svöng ætla ég að koma mér inn með tölvuna og fá mér eitthvað í svanginn. Kveðjur frá Brussel þangað til næst.

Karen Líf skvísa á afmæli í dag og er orðin 10 ára stúlkan. Ég sendi hamingjuóskir heim á klakann í tilefni dagsins og alla leiðina í Grundarfjörðinn. Til hamingju með daginn skvís og hafðu það öfga skemmtilegt í dag!

Afmælisbörn dagsins og morgundagsins

Þetta myndarlega fólk, Röggi bró og Anu spúsa hans, eiga afmæli í dag og á morgun. Röggi bró er orðinn 27 ára og Anu verður hvorki meira né minna en þrítug á morgun. Ég sendi heillaóskir til Helsinki í tilefni dagsins með hvatningarkveðjum til hans bróður míns að fá sér netsíma Vodafone svo við getum nú spjallað saman án þess að styrkja símafyrirtækin allt of mikið ;-) Hafið það skemmtilegt yfir helgina krakkar.

Anna Þóra á afmæli í dag og er á besta aldri stúlkan. Ég sendi kveðjur heim á klakann í tilefni dagsins. Hafðu það gott í dag skvís.

Allt í góðu í stórborginni

Fyrir utan netsamskipti. Hefur gengið hálf brösuglega að komast á netið. En er á smá djammi með nokkrum Íslendingum og fékk að kíkja smá stund á netið og láta vita af mér. Ætti vonandi að fá netið heim eftir rúma viku og þá ætti ég að geta farið að blogga af einhverju viti. En ætlaði bara að hafa þetta stutt. Það er allt í gúddí fíling í stórborginni. Er komin með belgískt símanúmer í gemsann og netsíminn verður virkur um leið og netið. Bara að hafa samband á erlakris@gmail.com til þess að fá númerin.

Komin til Brussel

Er loksins komin a afangastad, buin ad koma mer tokkalega fyrir og villist nu um borgina tvera og endilanga. Fann loksins litid og frekar sodalegt netkaffi eftir fremur langa leit. Held ad eg hafi verid buin ad finna allt annad i borginni en netkaffi. Allavegana, tad fer vel um mig og vedrid er hid finasta. Fint ad geta gengid um lettklaeddur eftir islenska rokid og rigninguna. En tetta verdur ekki lengra i bili, lyklabordid herna er alveg glatad. Aetla ad sja hvort eg rati heim aftur, blikkblikk. Kolla tu matt lata ommu vita ad tad se allt i godu. Solarkvedjur fra Brussel.

Styttist í brottför

Þá er farið að líða að því að maður yfirgefi klakann og haldi á vit ævintýranna í Brussel. Kveðjustundirnar hafa verið margar undanfarnar 2 vikur og maður er að undirbúa taugarnar fyrir þriðjudagsmorguninn þegar verður endanlega klippt á naflastrenginn á milli mín og mömmu. Ég er búin að vinna fyrir hana í 5 ár og þó svo að ég gæti varla verið meira tilbúin til þess að breyta til og fara að gera allt aðra hluti þá verður skrýtið að vera ekki í þessum daglegu samskiptum.

En það er ekki eins og maður sé að fara til tunglsins og tæknin sér til þess að maður verði í daglegum samskiptum við vini og vandamenn. Bloggið sér svo til þess að hinir sem vilja fylgjast með manni geta gert það líka. Ég er komin með netsíma hjá Vodafone þar sem ég get hringt í alla heimasíma á Íslandi ókeypis og það er hægt að hringja í mig líka svo framarlega sem það er kveikt á tölvunni og hún nettengd. Bara að hafa samband til þess að fá númerið.

Vinkonur mínar hafa svo verið með mig í tölvutímum yfir helgina. Búið að kenna mér á webcamið á MSN, búið að setja upp gmail fyrir mig, kenna mér á Itunes og meira að segja leggja það til að ég fái mér flakkara. Reyndar spurning hvort að það náist áður en ég fer en það er aldrei að vita - maður er farinn að tæknivæðast svo hratt ;-)

En allavegana, þetta er síðasta bloggið af klakanum í bili. Næsta blogg kemur frá Brussel þegar ég verð búin að koma mér í nettengda tölvu. Það má gera ráð fyrir því að það taki þó nokkrar vikur að fá netið heim svo það veltur allt á því hvað ég verð dugleg á netkaffihúsunum og í skólanum þegar hann byrjar hvað ég verð dugleg að blogga. Ég reyni samt að pósta inn nýju gemsanúmeri þegar það verður klárt. En ég ætla að fara að njóta kyrrðarinnar hérna í sveitinni áður en ég fer að ganga frá eftir skemmtilegheit helgarinnar og drífa mig í bæinn. Sjáumst í Brussel ;-)

Einn af mínum uppáhalds frændum, hann Kristinn Breki, á afmæli í dag og er orðinn 9 ára drengurinn. Til hamingju með daginn elsku krúsin mín og hafðu það alveg svakalega skemmtilegt í dag :-)

Til hamingju Ísland

Ég held að það sé óhætt að gera orð Adolfs Inga að mínum og biðja guð um að blessa mæðurnar sem ólu þessa drengi upp. Þrátt fyrir tap í dag er maður óendanlega stoltur yfir því að vera Íslendingur. Ísland er klárlega stórasta land í heimi.

Myndir af Rue de Bosquet

Datt í hug að smella inn myndum af íbúðinni sem á eftir að vera heimili mitt næsta árið. Sjón er svo sögu ríkari ;-)

Hann pabbi minn á afmæli í dag og eyðir deginum í Víkinni fögru. Ég sendi bestu kveðjur í heimahagana í tilefni dagsins. Til hamingju með daginn pabbi minn.

Á morgun mun ég

vakna upp í Vestmannaeyjum, við vegamót hins andlega seims. Í fullum dal af fínum peyjum og fallegustu konum heims.

Það er að koma Þjóðhátíð og ég hlakka svoooo til! Er ekki lífið yndislegt? :-)

Allt að gerast

Þá er íbúðin komin í leigu og allt á spani. Afhendi íbúðina að kvöldi hins 31. júlí - þegar ég verð búin að vinna minn seinasta vinnudag. Stefnan er svo tekin til Eyja síðar sama kvöld og óhætt að segja að sé kominn nettur Þjóðhátíðarfiðringur í mig. Þetta er allt að smella.

Fólk er fífl

Það höfðu greinilega fleiri en ég hug á að labba Esjuna og það er sorglegt mál mannsins sem fannst þar látinn fyrr í dag. Sorglegast finnast mér þau viðbrögð bloggheima við leitinni að manninum. Upphrópanir eins og að maðurinn mætti labba þarna nakinn ef hann vildi og það væri algjör óþarfi að eyða peningum í að leita að manngreyinu, hann væri örugglega ekki heill á geði. Svona upphrópanir eru það heimskulegar að þær eru ekki svaraverðar og ég er nokkuð viss um það að annar tónn hefði verið í þessu fólki ef þetta hefði verið einhver þeim nákominn.

En fyrst að flestar upphrópanirnar snérust að peningum langar mig að benda á eitt. Þegar björgunarsveitir eru kallaðar út til leitar er ekki verið að eyða skattpeningum. Fólkið sem starfar í björgunarsveitunum gerir það í sjálfboðaliðastarfi og sveitirnar eru ekki á fjárlögum frá Ríkinu. Auðvitað kostar Ríkið rekstur Gæslunnar og þar af leiðandi þyrlunnar en ég verð að viðurkenna að ég treysti því ágæta fólki sem vinnur við þessi mál miklu betur til þess að vega og meta hvenær það er réttlætanlegt að kalla þyrlurnar út heldur en sjálfskipuðum besservissurum út í bæ sem fela sig á bakvið tölvuskjái.

Eins og viðbrögð bloggheima gefa merki um þá er fólk fífl og ég held að við ættum öll að vera þakklát því fólki sem er tilbúið til þess að eyða sínum frítíma í að leita að okkur fíflunum og bjarga okkur þegar við förum okkur að voða. Ef að þau væru ekki til staðar gerði það enginn annar.

Björninn unninn

Ég náði langþráðu markmiði í dag þegar ég gekk upp á topp Esjunnar með silfurskóna mína í bakpokanum. Við Þórdís höfðum planað að fara saman í dag en hún er veik svo ég dreif mig bara sjálf. Það var að vísu mikil þoka í efri hluta Esjunnar en ég arkaði þetta samt. Þegar ég var komin í klettana villtist ég aðeins en rataði út úr því og fann stíginn að lokum. Hitti þar Íra sem lóðsaði mig upp á topp. Þegar upp var komið vildi hann ólmur vita hvaða fjall hann hafði verið að klífa. Ætti að vera vísbending til Ferðamálayfirvalda að hafa eitthvað af þessum fínu skiltum sem þarna eru á ensku! Írinn lóðsaði mig niður klettana aftur og alla leið niðrá stíginn. Honum fannst ég hugrökk. Frekar heimsk, hugsaði ég með sjálfri mér að hafa verið að þvælast þarna í klettabeltinu í svarta þoku alein án þess að hafa hugmynd um hvað ég væri að gera. En hugrökk hljómar auðvitað mikið betur. En upp fór ég á einum og hálfum tíma. Næst er að fara þetta í góðu veðri svo ég sjái eitthvað hvert ég er að fara!

Átakið búið

Þá er 10 vikna átaki í ræktinni lokið. Ég fór á 2 super form námskeið í röð hjá Goran á Grand Spa og byrjaði þar strax eftir hvítasunnu. Síðan þá eru foknir 8 cm af mjöðmunum og 6 af maganum. 3 kíló af fitu hafa ákveðið að færa sig yfir í vöðvamassann en vigtin hefur hins vegar stigið upp um rúmlega kíló. Formið hefur farið frá því að vera arfa lélegt og slefar nú upp í gott ástand. Ég ætla að halda áfram að æfa í Grand Spa þangað til ég fer út og Esjan er stóra verkefni næstu viku ef veðurguðirnir lofa. Þegar ég verð komin í heimsborgina heldur líkamsræktin áfram enda ætlunin að vera í súperformi þegar líður að jólum. Ég ætla að komast í fleiri föt en bara kjólinn fyrir jólin.

Mér finnst ástæða að hrósa fyrir það sem vel er gert og það er óhætt að halda því fram að Grand Spa sé frábær staður. Þar hefur verið haldið vel utan um mig og passað upp á að ég væri að stunda þá hreyfingu sem ég þyrfti miðað við mín veikindi. Mataræðið hefur líka verið tekið í gegn og ég fer örugglega að breytast í kalkríkan próteinbolta miðað við allt kalkið og próteinið sem ég þarf að borða. Í fyrsta skiptið á ævinni er ég að kaupa mér kort í líkamsræktarstöð en það er óhætt að segja að ég hafi ekki alveg verið að fíla mig á þeim vígstöðvum hingað til. Grand Spa er hins vegar undantekningin sem sannar regluna. Hvort að það er smæðin, handklæðin eða heitu pottarnir og nuddið skal ég ekki segja en ég er búin að finna stað við mitt hæfi og þar dugar ekkert minna en það besta ;-)

Daníel frændi minn á afmæli í dag og er orðinn 13 ára og því farið að styttast í ferminguna hjá drengnum. Ég sendi bestu kveðjur í Grundarfjörðinn í tilefni dagsins. Til hamingju með daginn frændi og hafðu það gott og skemmtilegt í dag :-)

Just for the record

þá eru 18 dagar í Þjóðhátíð.

Pétur Marel á afmæli í dag og það er gömul klisja og ný að það skiptir akkúrat engu máli hvað hann er orðinn gamall. Til hamingju með daginn og hafðu það öfga gott í dag :-)

Í Bolungarvíkinni

Skellti mér heim í Víkina á seinustu helgi og skemmti mér í góðra vina hópi. Þetta var frábær helgi í algjörri bongó blíðu og það er bara vonandi að maður nái nokkrum góðum dögum í Víkinni í ágúst áður en maður fer í útlandið. Læt fylgja með nokkrar myndir fyrir þá sem eru ekki vinir mínir á Facebook ;-)Bjarnveig og Sigurborg í brekkusöng

Erla, Jón Eggert og Sigurborg

Sigurborg og ég

Sigurborg, ég og Valdimar

Góður hópur á leiðinni á ball

Riturinn séður af Bolafjalli

Á toppi tilverunnar

Hún Hrafnhildur á afmæli í dag þó svo við séum báðar örugglega löngu hættar að telja hvað við erum gamlar. Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það alveg svakalega gott í dag. Sjáumst á föstudaginn :-)

Hann Njáll, sem var oft kenndur við Sigurpál á sínum yngri árum, á afmæli í dag. Drengurinn er orðinn 18 ára sem gefur honum víst rétt til að gera nánast allt sem hann vill - nema drekka bjór. Það er aldrei að vita nema stundirnar sem hann eyddi á gamla róló með ,,fjörgamalli" töntu sinni hafi verið honum gott veganesti út í lífið en þessi gamla tanta sendir hamingjuóskir í Grundarfjörðinn í tilefni dagsins. Hafðu það gott í dag frændi.

Þjóðhátíðarlagið 2008

Brim og Boðaföll

Sól, lýstu mína leið,
svo logi sundin blá, á leiðinni til þín.
Nótt, leiðin verður greið
Mér liggur lífið á, því ég verð senn á leiðarenda.

Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

Fyrst, er augum á þig leit,
þá innra með mér fann, að eitthvað snerti mig.
Þá, og eins vel nú ég veit,
að brim og boðaföll, gætu ekki stöðvað okkur.

Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

Já ég er Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

Nú, nóttin læðist inn, og breiðir út sinn faðm,
Þú brosir til mín eins og í fyrsta sinn,
lífið byrjar hér, inn í Herjólfsdal

Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

Já ég er Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.
Ekki þegar þú ert hér hjá mér.

En ekki þegar þú ert hér hjá mér.
Ekki þegar þú ert hér hjá mér.
Þegar þú ert hér hjá mér.

Ekki þegar þú ert hér hjá mér

Ekki þegar þú ert hér hjá mér


Það eru bara 6 vikur þangað til og það er sko kominn fiðringur..... ;-)

Ég gat ekki annað en hlegið

þegar ég heyrði ágætan þingmann Samfylkingarinnar halda því fram í 10 fréttum í kvöld að markmið núverandi ríkisstjórnar væri að heilbrigðiskerfið væri það gott að efnamenn sæju enga ástæður fyrir því að kaupa sig fram fyrir biðlista og annað. Þetta voru rök með nýju Heilsuverndarstöðinni. Auðvitað er markmiðið sem slíkt gott og göfugt en rökstuðningurinn hélt ekki vatni. Það er nokkuð augljóst að maðurinn hefur aldrei þurft að nýta sér þjónustu íslenska heilbrigðiskerfisins því miðað við mína reynslu af því þá held ég að flestir myndu kaupa sér betri og skjótari þjónustu ef þeir gætu.

Það er þó ágætt að koma því að að þetta er ekki diss á starfsfólk þessa ágæta kerfis því það bókstaflega heldur því saman við oft á tíðum gígantískt álag og vondar aðstæður. Kerfið sem slíkt er hins vegar bara crap.

Bara svona af því að ég nenni ekki að gera neitt annað...

1. ERTU SKÍRÐ/UR Í HÖFUÐIÐ Á EINHVERJUM ? Já, ömmu minni.
2. HVENÆR FÓRSTU SÍÐAST AÐ GRÁTA ? Ætli það séu ekki einhverjar vikur síðan, annars eru hormónarnir nokkuð til friðs núna.
3. FINNST ÞÉR ÞÚ SKRIFA VEL ? Jájá, ef ég nenni að vanda mig allavegana.
4. HVAÐA KJÖT FINNST ÞÉR BEST? Er lítið fyrir kjöt en ætli það sé ekki kjúklingur bara.
5. ÁTTU BÖRN ? EF JÁ HVE MÖRG ? Nei.
6. EF ÞÚ VÆRIR EINHVER ANNAR EN ÞÚ ERT,VÆRIRÐU VINUR ÞINN ? Hvurs konar spurning er þetta? Auðvitað!
7. NOTARÐU KALDHÆÐNI MIKIÐ? Já, nokkuð mikið.
8. FÆRIRÐU Í TEYGJUSTÖKK ? Nei ekki sjens. Held að það myndi samt kitla en ég myndi beila.
9. HVAÐA MORGUNMATUR ER Í UPPÁHALDI HJÁ ÞÉR ? Fæ mér alltaf sheik á morgnana en ef maður dekstrar almennilega við sig er það góður brunch.
10. REIMARÐU FRÁ ÞEGAR ÞÚ FERÐ ÚR SKÓNUM ? Já.
11. TELURÐU ÞIG ANDLEGA STERKA ? Já ég er það og er alltaf að styrkjast á því sviði.
12. HVERNIG ÍS ER Í UPPÁHALDI HJÁ ÞÉR ? Mars ís.
13. HVAÐ ER ÞAÐ FYRSTA SEM ÞÚ TEKUR EFTIR Í FARI FÓLKS ? Hvernig útgeislunin er og hvernig það ber sig.
14. RAUÐUR EÐA BLEIKUR ? Þarf ég að svara þessu?
15. HVAÐ MISLÍKAR ÞÉR MEST VIÐ SJÁLFAN ÞIG ? Hvað ég get verið viðkvæm.
16. HVAÐA MANNESKJU SAKNAR ÞÚ MEST ? Það er nóg að ég viti það.
17. VILTU AÐ ALLIR SEM ÞÚ SENDIR TIL SENDI ÞÉR TIL BAKA ? Sendi þetta ekki. En ef fólk vill má það alveg svara sko.
18. HVAÐA LIT AF BUXUM OG SKÓM ERTU Í NÚNA ? Svörtum.
19. HVAÐ VAR ÞAÐ SÍÐASTA SEM ÞÚ BORÐAÐIR ? Var að borða harðfisk með smjöri.
20. Á HVAÐ ERTU AÐ HLUSTA NÚNA ? Óminn af EM í fótbolta.
21. EF ÞÚ VÆRIR LITUR, HVAÐA LITUR VÆRIR ÞÚ ? Ætli ég væri ekki soldið röndótt, bleik og svört.
22. HVAÐA LYKT FINNST ÞÉR BEST ? No comment.
23. VIÐ HVERN TALAÐIRÐU SÍÐAST Í SÍMA ? Mömmu
24. LÍKAR ÞÉR VEL VIÐ ÞÁ MANNESKJU SEM SENDI ÞÉR ÞESSAR SPURNINGAR ? Hmm, stal þessu nú bara af einhverju bloggi....
25. UPPÁHALDSÍÞRÓTT SEM ÞÚ HORFIR Á ? Formúlan og svo handboltinn. Á eftir því kemur fótbolti, Ólympíuleikar og svoleiðis dót.
26. ÞINN HÁRALITUR ? Brúnn.
27. AUGNLITUR ÞINN ? Grænn.
28. NOTARU LINSUR ? Já.
29. UPPÁHALDSMATUR ? Grænn kostur og góður mexíkóskur matur. Svo er alltaf gott að fá almennileg svið og slátur.
30. HVORT LÍKAR ÞÉR BETUR, HRYLLINGSMYND EÐA GÓÐUR ENDIR? Góður endir. Fæ martraðir af hryllingsmyndum.
31. SÍÐASTA BÍÓMYND SEM ÞÚ SÁST Í BÍÓ ? Sex and the City.
32. KNÚS EÐA KOSSAR ? Bara bæði betra svona að því gefnu að tilefnið sé rétt og manneskjan líka.
33. UPPÁHALDS EFTIRRÉTTUR ? Blaut súkkulaðikaka með ís.
34. HVER ER LÍKLEGASTUR TIL AÐ SVARA ÞESSU OG SENDA TIL BAKA? Ása Gunnur ef henni leiðist að læra.
35. HVER ER ÓLÍKLEGASTUR ? Allir hinir.
36. HVAÐA BÓK ERTU AÐ LESA ? Var að klára Munkinn sem seldi sportbílinn sinn, tékka kannski á framhaldinu í kjölfarið.
37. HVAÐA MYND ER Á MÚSAMOTTUNNI ÞINNI ? Á ekki músamottu.
38. Á HVAÐ HORFÐIRÐU Í SJÓNVARPINU Í GÆR ? One Tree Hill, Holland-Ítalía, Fréttir.
39. ROLLING STONES EÐA BÍTLARNIR ? Bítlarnir.
39b TODMOBILE EÐA SÁLIN? Auðvitað Sálin. Fíla samt alveg Todmobile líka.
40. HVAÐ ER ÞAÐ LENGSTA SEM ÞÚ HEFUR FARIÐ FRÁ ÍSLANDI ? Tyrkland.
41. HVERJIR ERU ÞÍNIR HELSTU EIGINLEIKAR ? Hvað ég er ofboðslega skipulögð og nákvæm. Svo er ég afar bóngóð þegar kemur að vinum og fjölskyldu og geri það sem ég get fyrir mitt fólk.
42. HVAR FÆDDISTU ? Bolungarvík City.
43. SVÖR FRÁ HVERJUM ERTU SPENNTUST/SPENNTASTUR AÐ FÁ FRÁ ? Ásu Gunni því ég er ekki viss um að hún sé til ennþá ;-)

Ég er komin með íbúð í Brussel!

og það er mikil gleði. Ég var búin að undirbúa mig undir að kúldrast í pínulitlu herbergi sem væri jafnvel ekki upp á marga fiska þar sem standardinn í húsnæðismálum Belga er víst dáldið mikið neðar en sá íslenski. Ég komst hins vegar í samband við íslenska stelpu sem er að flytja heim í sumar og tek við íbúðinni hennar. Rúmlega 70 fermetra íbúð og ég mun því hafa gistipláss fyrir vini og vandamenn sem ákveða að gera sér ferð til að heimsækja mig í stórborgina :-)

Ása Gunnur á afmæli í dag og það er auðvitað löngu hætt að skipta máli hvað hún er gömul. Ég sendi henni bestu kveðjur í tilefni dagsins. Hafðu það gott í dag skvís :-)

Mannleg samskipti

Það er ofarlega á baugi í fréttatímum þessa dagana að lögreglumanni hafi verið vísað frá starfi tímabundið eftir að hafa tekið ungling kverkataki. Í fréttatíma Stöðvar 2 áðan kom fram að lögreglumenn hafa sjálfir óskað eftir því að fá kennslu í mannlegum samskiptum og það var það sem þeim þótti hvað mest ábótavant við starfið og námið í Lögregluskólanum.

Þegar ég var í Kennó þótti mér það merkilegt að það var ekki einn skyldukúrs sem snéri að aga og agastjórnun, viðtalstækni eða mannlegum samskiptum. Það er ekki hægt að neita því að þessir þættir eru kjarninn í kennarastarfinu og ef einstaklingur hefur ekki gott vald á þeim er ansi hætt við að hann verði glataður kennari - alveg sama hvað hann getur þulið mikinn fróðleik upp úr bókum. Núna er verið að lengja kennaranámið upp í 5 ár, sem er gott og blessað og afar þarft, en mér þykir það skjóta skökku við að verið sé að lengja námið án þess að bæta inn þó ekki væri nema einhverjum af ofantöldum þáttum. Eitthvað af þessu er kennt í valfögum en í mínum huga er það hreint og klárt djók. Enginn kennari hefur val um það hvort hann vilji halda uppi aga eða eiga samskipti við nemendur sína og foreldra þeirra. Að bjóða upp á þessi fög í vali er eins og að plástra svöðusár með allt of litlum plástri.

Ég held að það sé stór partur af að mörgu leyti slæmri ímynd kennara að þessum þætti sé ekki sinnt sem skyldi í Kennó. Ég hef engan hitt sem ekki hefur getað nefnt dæmi um kennara sem var gjörsamlega vanhæfur í mannlegum samskiptum og skilið eftir djúp sár á sumum nemenda sinna sem gróa jafnvel aldrei. Það þarf ansi marga góða kennara til að bæta upp slík áhrif. Ég held að það sé sama málið með löggurnar. Það er nefnilegast ekki meðfæddur eiginleiki að kunna samskiptatækni og að kunna að tækla erfiðar aðstæður og hann lærist ekki með því einu að setja upp lögregluhúfu eða taka upp kennaraprik.

Í Hjallastefnunni eru mannleg samskipti hluti af námsgreinunum. Margrét Pála hefur unnið mikið brautryðjendastarf og mér finnst frábært að vita til þess að til séu skólar á Íslandi sem hafa það að markmiði sínu að kenna nemendum sínum samskipti - jafnvel þó svo að þeir séu eingöngu á leikskólastigi og í fyrstu bekkjum grunnskóla. Ég vona bara að við þurfum ekki að bíða eftir því að nemendur þeirra vaxi til vits og ára þangað til að kennsla í samskiptum færist upp skólastigið og til þeirra sem þurfa kannski helst á henni að halda.

Góð heilsa er gulli betri

Eftir að hafa legið í flensu í tæpar tvær vikur og verið nánast alveg orkulaus eftir eina svæfinguna enn var botninum náð. Líkaminn sagði hingað og ekki lengra, núna verður þú að gera eitthvað stúlkukind. Seinasta þriðjudag byrjaði ég því á sex vikna Súperform námskeiði á Grand Spa. Mæti alla virka daga klukkan 6.30 og það er óhætt að segja að það sé tekið vel á því. Harðsperrurnar segja mér að ég sé að gera eitthvað af viti og það er dáldið góð tilfinning að finna að maður getur gert meira í dag en í gær. Námskeiðinu lýkur 20. júní og fyrir júnílok ætla ég að standa við markmið síðasta sumars og fara upp á topp Esjunnar. Viltu koma með?

Ást er miklu meira en bara þriggja stafa orð

Ég var að koma heim af tónleikum. Við mamma fórum að sjá Hörð Torfa í Fríkirkjunni. Ég hef einu sinni áður farið á tónleika með Herði. Þá bauð pabbi mér með sér á tónleika með honum í Borgarleikhúsinu. Hann kom mér skemmtilega á óvart og því var það ekki spurning um að drífa sig þegar ég rakst á það að það væru tónleikar með honum í kvöld. Tilefni tónleikanna var að það eru 30 ár síðan Hörður stóð fyrir stofnun Samtakanna 78 og hann fór í grófum dráttum í gegnum sögu sína og þá ofboðslegu fordóma sem hann varð fyrir þegar hann kom út úr skápnum.

Mér finnst alveg magnað að hlusta á sögu hans. Daginn eftir að hann kom úr skápnum var hann búinn að missa vinnuna og íbúðina og stóð einn. Honum var vísað út af skemmtistöðum, fékk jafnvel ekki að fara inn á þá, var laminn og það var hrækt á hann úti á götu. Ofsóknirnar voru þvílíkar að hann varð að flýja land og hann var í tæp 20 ár í útlegð í Danmörku.

Mannvirðing og náungakærleikur hafa verið mér ofarlega í huga undanfarið og kannski náði boðskapur Harðar því betur til mín en ella. Íslenskt samfélag hrækir kannski ekki á samkynhneigða í dag en samfélagið hefur ekki breyst meira en svo að það eru bara aðrir sem verða fyrir hrákanum. Mér finnst það umhugsunarefni hvernig samfélagið kemur fram við náungann og það væri óskandi að fleiri eyddu tíma sínum í að skoða bjálkann í sínu eigin auga og takast á við sjálfan sig í stað þess að einblína sífellt á flísina í auga náungans.

Ég er á því að Hörður Torfa sé einn vanmetnasti tónlistarmaður sem við Íslendingar eigum. Hann er söngvaskáld sem syngur um lífið eins og það hefur komið honum fyrir sjónir og það verður að segjast eins og er að það er mikill viskubrunnur um mannvirðingu, samskipti og kærleika. Boðskapur sem er aldrei nóg af. Náfrændi hans Harðar, Ævar Örn Jósepsson, hefur unnið að því í samvinnu við Hörð að skrá niður sögu hans. Ég veit ekki hvenær bókin verður klár en eitt er þó víst að saga hans verður fróðleg lesning. Ég mun allavegana klárlega kaupa mér eintak þegar hún kemur út. Ég mæli með því að þú gerir það líka.

Litla systir mín hún Rakel á afmæli í dag, orðin 23 ára stúlkan. Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það alveg svakalega gott í dag :-)

Víkin fagra, Víkin mín

Það er óhætt að segja að Bolungarvíkin logi fjallanna á milli þessa dagana. Meirihlutaslitin hafa aldeilis komið við kauninn hjá fólki og lái þeim hver sem vill. Það er hins vegar ekkert nýtt við þá atburðarrás sem er í gangi núna. Þetta er ekkert í fyrsta skipti sem bæjarbúar skipta sér í fylkingar og hatrammar deilur eiga sér stað. Og örugglega ekki í það síðasta. Því miður.

Ég hef aldrei tekið þátt í innanbæjardeilum í Bolungarvík en ég hef hins vegar orðið fyrir barðinu á þeim af þeirri einföldu ástæðu að pabbi minn sat í bæjarstjórn. Það virðist vera eðli svona hatrammra deilna í Víkinni minni fögru að níða skóinn af þeim sem hafa aðrar skoðanir en maður sjálfur og láta fólk finna fyrir því. Mér hefur ekki tekist að skilja það enn þann dag í dag, þrátt fyrir að ég sé komin til vits og ára, hvernig í ósköpunum fullorðnu fólki getur dottið það til hugar að láta pólitíska andúð sína á ákveðnum aðilum bitna á saklausum börnum. Eitthvað segir mér að það hafi ekki breyst til batnaðar síðan ég var krakki.

Ég var hins vegar alin upp fyrir tíma internetsins. Ég var því blessunarlega laus við það að lesa óritskoðuð álit annarra bæjarbúa á pabba mínum - og minni fjölskyldu yfir höfuð. Ekki það að það hafi verið skemmtilegt að upplifa fyrirlitningu frá ónefndum bæjarbúum út á götu en tilvist internetsins hefði ekki gert rölt um götur bæjarins að skemmtilegri lífsreynslu.

Það þarf því ekki að hafa mörg orð um það hvað ég er guðs lifandi fegin að vera ekki búsett í Bolungarvík þessa dagana. Það er búið að fylla kvótann hjá mér af innbyrðis deilum bæjarbúa fyrir lífstíð. Víkin mín á hins vegar alltaf sérstakan sess í mínu hjarta enda minn fæðingarstaður. Ég finn það samt aldrei jafn sterkt og þegar svona deilur blossa upp hvað það hefur teygst mikið á rótunum. Ég hef ekkert að sækja til Bolungarvíkur þar sem neikvæðni og átök ríkja.

Fyrrverandi meirihluti með Grím í broddi fylkingar fékk mann til að trúa því að kannski væri hægt að gera hlutina af jákvæðni í Bolungarvík. Kannski væri hægt að sjá sólina rísa yfir fjöllunum þannig að hún skini inn í hvert einasta hús. Núna er ég ekki svo viss. Ég er þó viss um það að áframhaldandi átök og deilur á meðal bæjarbúa gera ekkert nema rífa bæjarheildina niður innan frá og búa til sár sem aldrei koma til með að gróa.

Ég vona að Bolvíkingum eigi eftir að lánast að standa saman sem heild og skapa samfélag sem verður gott heim að sækja í framtíðinni. Búa til samfélag sem fær mann til þess að fyllast stolti yfir uppruna sínum og finna fyrir löngun til þess að flytja heim aftur. Þá skal ég segja það með stolti að ég sé borin og barnfæddur Bolvíkingur.

Fermingarafmæli

Ég á víst fermingarafmæli í dag. Það eru heil 15 ár síðan ég gekk í fullorðinna manna tölu í Hólskirkju í Bolungarvík. Ef ég hefði verið á heimaslóðum hefði ég tekið þátt í þöglum mótmælum við Ráðhúsið í tilefni dagsins. Það er ekki öll vitleysan eins.

Gleðilegt sumar

Ekki fraus saman vetur og sumar í höfuðborginni en ég vona að sumarið verði gott fyrir því. Ætla nefnilegast að eiga svo svaðalega skemmtilegt sumar. Um að gera að ná góðum stundum með vinum og fjölskyldu áður en maður stingur af í útlandið.

Ég kíkti með mömmu í Hagkaup í Holtagörðum áðan. Okkur þykir álíka leiðinlegt að þvælast í svoleiðis búðum svo það er fréttnæmt þegar það gerist. Við versluðum í snyrtivörudeildinni afmælisgjöf fyrir vinkonu mömmu og ég mundi eftir góðri sögu þegar við reyndum að fá upplýsingar um verð á vörunum en það var ekki ein vara verðmerkt í hillunum hjá þeim.

Við mæðgur skelltum okkur á Grænan Kost eitt laugardagskvöldið til að fá okkur í svanginn. Röltum svo niðrá Laugaveg og fórum í Mál og menningu þar sem mamma þurfti að útrétta eitthvað. Í Mál og menningu var svipað vandamál upp á teningnum og í Hagkaup í Holtagörðum. Það var ekkert verðmerkt af því sem við vorum að skoða. Við segjum við konuna sem var að afgreiða í búðinni svona í léttu gríni hvort þetta sé bara allt ókeypis hjá þeim, svona fyrst engar upplýsingar eru um verð. Konan horfði á okkur eins og við værum með horn og hala og sagði við okkur stórhneyksluð: Þið hljótið nú að geta sagt ykkur það sjálfar að það er ekkert ókeypis hér.

Húmorinn augljóslega að sliga greyið stúlkukindina.

Hún Dagný systir mín á afmæli í dag og er orðin þrítug. Ég sendi hamingjuóskir í Grenibyggðina og vona að þau eigi góðan dag.

Be careful what you wish for...

Ég hef stundum sagt í gamni að ég sé ekkert að leita mér að kærasta heldur sé ég að bíða eftir því að rétti aðilinn banki bara upp á hjá mér. Fyrir nokkru síðan fékk ég símtal sem má flokka undir það að það hafi verið bankað upp á og ég verð að viðurkenna að þegar ég stóð frammi fyrir aðstæðunum þá fannst mér það ekkert sérstaklega aðlaðandi hugmynd að einhver bankaði bara upp á og byði manni á deit.

Þegar ég svaraði í símann var sagt við mig að þetta væri örugglega furðulegasta símtal sem ég hefði fengið. Ég held að það sé óhætt að halda því fram og það verður örugglega seint toppað. Í símanum var sem sagt bláókunnugur maður sem vildi endilega bjóða mér á deit. Hann sagðist vera meira fyrir að framkvæma en að tala bara um hlutina svo hann bankaði bara upp á - í gegnum símann. Ég held að ég hafi aldrei á ævinni verið jafn mikið kjafstopp og sagt jafn lítið í einu símtali. En þrátt fyrir að þessi ágæti maður hafi eflaust margt til brunns að bera þá varð mín upplifun af þessu atviki ekki þess eðlis að ég væri til í að drífa mig á deit. Það var bara of mikið að höndla að það hefði bara verið bankað upp á.

Síðan þetta var hef ég fengið annað furðulegt símtal. Síminn vakti mig um miðja nótt, ég hrökk upp og greip símann og svaraði. Það var strax byrjað að tala á fullu á hinni línunni en heilinn á mér var ennþá sofandi og meðtók ekkert af því sem sagt var. Honum var hins vegar sparkað inn í meðvitundina þegar það var byrjað á því að stynja all svakalega í símann. Þar sem ég hafði enga hugmynd um hver var á hinni línunni skellti ég á. Það var hins vegar hringt aftur með það sama og ég svaraði án þess að segja nokkuð í símann. Viðkomandi spurði hvort þetta væri ekki hún Anna og ég neitaði því. Drengurinn var ekki tilbúinn til þess að meðtaka það, sagði að þetta væri víst hún Anna, hún hefði beðið hann um að hringja og hann setti í fimmta gírinn í kynlífslýsingunum. Anna greyið hefur eflaust setið svekkt og sár og beðið við símann en drengurinn fékk ekkert nema hótanir um kæru til lögreglu frá mér áður en ég skellti á hann aftur. Ég svaraði ekki þegar hann hringdi í þriðja skiptið. Hann hefur kannski fundið Önnu eftir það. Hver veit.

Núna er ég farin að hugsa mig tvisvar um áður en ég svara í símann. Ég veit ekki hvort mér finnst óhuggulegra, símaperrar að hringja í skakkt númer eða ókunnugir gaurar út í bæ séu að bjóða mér á deit. Eins furðulega og það kannski hljómar. Það er hins vegar alveg búið að stroka út þann möguleika að það sé fínt að það verði bara bankað upp á. Þegar á reyndi þá var það einfaldlega ekki fyrir mig.

Með lífið í lúkunum

Á sama tíma og glymur auglýsingaherferð á landanum um að hvíla sig í 15 mínútur til þess að sofna nú ekki undir stýri herja atvinnubílstjórar á þjóðina og vilja ekki þurfa að hvíla sig í vinnunni. Segja að löggjöf um hvíldartíma frá háum herrum í Brussel eigi ekki við hér á landi. Kannski er það bara ég en mér finnst þetta óttaleg þversögn. Ég held að hinar margfrægu sér íslensku aðstæður kalli frekar á meiri hvíld en í öðrum löndum Evrópu þar sem vegir eru sómasamlega breiðir og veðurfarið nokkuð stöðugt. Ég hef allavegana lítinn áhuga á því að setjast upp í rútu þar sem bílstjórinn hefur verið í vinnunni án hvíldar í marga klukkutíma. Hann hefur nefnilega lífið mitt í lúkunum á meðan hann situr ósofinn undir stýri.

Ég mun því ekki leggja inn á styrktarreikning til þess að menn sem taka meðvitaða ákvörðun um að brjóta lög og reglur geti borgað sektirnar sínar. Menn verða að bera ábyrgð á því sem þeir gera. Það að keyra jafnvel sólarhringum saman án þess að taka sér reglulega hvíld er vítavert gáleysi í umferðinni rétt eins og að keyra fullur. Ég get ekki vorkennt mönnum fyrir að vera sektaðir fyrir það. Mér finnst barátta bílstjóranna að mörgu leyti vanhugsuð og ég velti því fyrir mér fyrir hvaða hagsmunum er verið að berjast í raun og veru. Ég vil varla trúa því að menn séu í fúlustu alvöru að berjast fyrir því að fá að keyra jafnvel hringveginn án þess að stoppa til að hvíla sig. Hefði ekki verið nær lagi að berjast fyrir því að það yrðu settir upp hvíldaráningarstaðir sem víðast um landið?

Því verður ekki neitað að akstur er dauðans alvara. Það er líka dauðans alvara að teppa umferð á öllum stofngötum höfuðborgarinnar dag eftir dag án nokkurs samráðs við slökkvi- og sjúkralið. Slíkar aðgerðir njóta bara stuðnings þangað til sú dauðans alvara ber að dyrum. Ég held því að atvinnubílstjórar hefðu gott af því að leggja sig aðeins. Hvíla bílflautið og leggja sig í svona eins og 15 mínútur. Það er alveg merkilegt hvað heimurinn getur litið öðruvísi út þegar maður er búinn að hvíla sig aðeins. Kannski menn átti sig þá á þeirri dauðans alvöru sem er fólgin í akstri á hverjum einasta degi.

Fræðslufundur

Samtök kvenna með endómetríósu halda fræðslufund annað kvöld í Hringsal LSH við Hringbraut kl. 20. Efni fundarins er næring og áhrif hennar á endómetríósu. Bertha M Ársælsdóttir, næringarfræðingur við kvennadeild LSH, og Birna Imsland hómópati munu flytja erindi á fundinum. Allir áhugasamir eru velkomnir.

Elsku besta mamma mín á afmæli í dag. Til hamingju með daginn elsku mamma og hafðu það alveg svakalega gott í dag :-)

Málsháttur gærdagsins

Allt sem þú þarft í lífinu er þekkingarskortur og sjálfstraust.

Aldrei fór ég vestur

Þá eru komnir páskar og þeim verður eytt í vinnunni að vanda. Alveg grábölvað hjá almættinu að hafa páska rétt á undan virðisaukaskattsskilum. Ekki nokkur leið að láta svona upplagðan vinnutíma fara til spillis. Hef ekki verið fyrir vestan um páska síðan 2003. Hefði samt alveg verið hægt að plata mig vestur þetta árið. SSSól í Edinborgarhúsinu hljómar bara vel - þó svo að Félagsheimilið í Hnífsdal hefði hljómað betur. Svo er auðvitað hátíðin fyrir þá sem aldrei fóru suður. En ég hef auðvitað aldrei farið á hana. Ég fór nefnilegast suður.

Tæknivædd gella

Ég held að það verði hreinlega að skjalfestast hérna að stúlkukindin er búin að festa kaup á forláta tónlistarspilara. Eftir miklar tæknilegar ráðleggingar frá Pétri ákvað ég að kaupa Ipod Nano. Aðallega af því að hann var til bleikur. Kvöldinu hefur verið eytt í fikt á nýja besta vininn. Það gengur. Tókst meðal annars að setja allar myndirnar mínar þarna inn án þess að hafa hugmynd um hvernig ég fór að því - eða hvernig ég á að taka þær út sem er svo sem seinna tíma vandamál. Þegar ég verð svo búin að níðast á öllum vinum mínum til þess að læra á þetta apparat er aldrei að vita nema ég fari hreinlega að nota það svona þegar tilefni gefst til. Það er víst ekkert sérstaklega móðins að eiga svona græju og láta hana rykfalla ofan í skúffu. Í tilefni dagsins er svo mynd af græjunni sem er að sjálfsögðu bleik í stíl við tölvuna.

Það er alveg ógeðslega vont bragð

af frímerkjum. Þar sem liðið hérna í vinnunni er ýmist veikt eða í fríi þarf ég að sjá um póstinn og allt sem honum tilheyrir. Ég nenni ekki alltaf fram til að bleyta svampinn fyrir 1-2 frímerki (erum með á límmiðum það sem er hægt að fá sem límmiða) og sleiki þau því bara. Þrátt fyrir viðbjóðslegt bragð. Sem minnir mig á það þegar mamma fékk mig og Hrafnhildi til þess að sleikja óendanlegt magn af frímerkjum og setja á umslög þegar við vorum púkar. Ekki man ég hvað það var sem þurfti svona nauðsynlega að komast í póst en við sinntum okkar starfi af kostgæfni og fengum tíkall í staðinn til þess að fara í Einarsbúð og kaupa okkur tyggjó. Minningin um óbragðið í munninum lifir ennþá þrátt fyrir tyggjóið.

LÍN - vinur námsmannsins?

Eins og hefur komið fram á síðunni þá er ég að fara erlendis í nám í haust. Það er óneitanlega kominn spenningur í mig og ég skoða mikið á netinu tengt skólanum og Brussel. Krossa bara fingur að ég eigi ekki eftir að týnast á djamminu þar eins og Waris Dirie - en það er nú önnur saga. Í vikunni fékk ég Prospectus frá skólanum í pósti sem gildir fyrir næsta vetur og settist niður að lesa. Margt skemmtilegt sem kom þar fram og ég varð bara spenntari fyrir því að fara út. Alveg þangað til ég fór og skoðaði heimasíðu LÍN. Þá varð reikningsdæmið allt svo miklu þyngra.

Þegar ég byrjaði í Kennó 2003 fékk ég heilar 30.000 kr á mánuði í námslán og var þá skráð inn í kerfið sem einstaklingur í leiguhúsnæði. Þar sem ég var að koma af vinnumarkaðinum fékk ég svona mikla skerðingu á námslánin enda mátti ekki þéna nema um 250.000 kr á ári á þessum tíma án þess að námslánin skertust. Þar sem ég hafði enga fyrirvinnu á meðan ég var í skólanum var ekkert annað í stöðunni en að fá sér vinnu með skólanum. Sem þýddi meiri skerðingu á námslánin önnina á eftir og endaði ég á að vinna 50-80% vinnu með skólanum öll þrjú árin. Ekkert afar skynsamlegt en kerfi LÍN bauð ekki upp á annað ef ég ætlaði mér ekki að sofa í bílnum og sníkja mat af mínum nánustu.

Ég er búin að vinna mikið í ár og í fyrra reyndar líka, aðallega til þess að borga niður skuldir eftir seinasta nám og til þess að safna mér pening svo ég geti farið erlendis í nám - já eða bara í nám yfir höfuð. Vinnan þykir hins vegar ekki göfga manninn hjá LÍN og þar sem ég hef verið dugleg að vinna til þess að eiga eitthvað í handraðanum annað en skuldir þegar ég verð komin út þá fæ ég skerðingu á námslánin mín vegna tekna. 10% af heildartekjum takk fyrir pent. Skiptir þá engu hvort maður hefur þénað eina milljón eða fjórar. Ef ég leigi svo íbúðina mína út á meðan ég er í skólanum telst það sem tekjur í minn vasa og skerðir námslánin mín enn frekar. Það virðist vera metnaður hjá LÍN að passa upp á að allir hafi það nú jafn skítt á meðan þeir eru í námi.

Í NLP heitir hugsunin sem LÍN batteríið er planað eftir frá hugsun. Í grófum dráttum má útskýra það þannig að það er stöðugt verið að passa upp á að enginn fái of mikið í staðinn fyrir að fókusera á það að allir hafi nóg. Það er stór munur á því að vera alltaf að hlaupa frá einhverju eða stefna að einhverju. Í dag er grunnframfærsla LÍN lægri en fullar örorkubætur frá Tryggingastofnun. Ég hef ekki heyrt neinn nema Pétur Blöndal halda því fram að öryrkjar hafi úr nægu að moða. Ég held að rökin hans dæmi sig sjálf. Nýlega var í fréttum að menntunarstig íslensku þjóðarinnar væri langt fyrir neðan meðaltal OECD ríkjanna. Íslendingar fara í hrönnum í nám til Danmerkur og annarra landa þar sem mun betur er búið að námsmönnum en hér heima á Fróni. Í dag er fátt annað en fjölskyldan sem togar fólk heim aftur eftir nám. Húsnæði er ódýrara erlendis og aðbúnaður barnafjölskyldna oft mun betri.

Væri ekki þjóðráð hjá íslenskum stjórnvöldum að fara að styðja íslenska námsmenn og fjárfesta af einhverju viti í framtíð íslensku þjóðarinnar? Afnema tekjutengingu LÍN og hækka grunnframfærsluna þannig að hún sé í einhverju samhengi við hvað það kostar að lifa á Íslandi í dag? Hvetja námsmenn t.d. með því að fella niður endurgreiðslu námslána ef ákveðnum námsárangri er náð og taka að einhverju leyti upp styrkjakerfi í stað þess að horfa á það sem sjálfsagt mál að fólk eigi ekki bót fyrir boruna á sér á meðan það er í námi og refsa því fyrir hverja krónu sem það vinnur sér inn? Í NLP heitir sú hugsun að hugsun. Þar er verið að stefna í áttina að einhverju og byggja upp. Þá fyrst fara hlutirnir að gerast. Þá fyrst verður LÍN vinur námsmannsins. Skyldi ég eiga eftir að lifa það?

Formúlan

Þá er farið að styttast í að Formúlan byrji aftur eftir hlé. Það er óneitanlega kominn fiðringur og ég vona að mínir menn eigi eftir að standa sig í stykkinu. Núna þarf ég samt að stilla á Sýn til að horfa. Tímatökur og keppni verða í óruglaðri dagskrá en þættir og annað efni um formúluna verða í lokaðri dagskrá. Ég verð að viðurkenna að þrátt fyrir að það sé tekið upp á því að sýna frá æfingum og sýna fleiri þætti um formúluna þá borga ég ekki tæpar 10.000 kr á mánuði fyrir að fá aðgang að því. Þetta heitir hreint og klárt okurverð heima hjá mér.

Þegar RÚV var með formúluna voru næturkeppnir alltaf endursýndar í hádeginu daginn eftir. Eins og venjulega er byrjað á næturkeppnum. Hvergi hef ég séð það auglýst að þessum sið verði haldið áfram. Ég geri hins vegar ráð fyrir því að ef Sýn komi til með að endursýna keppnirnar verði endursýningin í læstri dagskrá enda held ég að þeir skilmálar að keppnirnar verði að vera sýndar í opinni dagskrá eigi einungis við um beinar útsendingar. Svo maður þarf væntanlega að rífa sig upp á rassgatinu eldsnemma á sunnudagsmorgnum til að horfa á formúluna framvegis þegar næturkeppnir eru í gangi. Það er því ekki stórbætt þjónusta við þá formúluáhugamenn sem fíla ekki að láta taka sig í ósmurt...

Hann Sigurgeir Sturla, aka. Herra 10. bekkur, á afmæli í dag og er orðinn 16 ára drengurinn. Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það svakalega gott í dag.

Hvað er ást?

"Maðurinn minn vill breyta mér. Hann er á móti því að ég vinni sem listamaður og vill að ég fái mér fasta vinnu. Ég get ekki hugsað mér það því ég elska það sem ég er að gera. Og ég veit af gamalli reynslu að ég þoli ekki rútínu, enda Tvíburi og Hrútur. Tekjurnar hjá mér eru óreglulegar og hann þarf því stundum að halda mér uppi. Þetta er því svolítið erfitt ástand." Hún leit á mig og brosti. Aðlaðandi kona, bæði kvenleg og orkumikil.

"Ef hann styður þig ekki í því sem þú ert að gera þá elskar hann þig ekki", sagði ég umbúðalaust. "Ást er að elska hinn aðilann eins og hann. Ást byggir á gagnkvæmri virðingu og stuðningi. Að vilja breyta annarri manneskju í spegilmynd af sjálfri sér er ekki ást. Svo einfalt er það."Hún horfði á mig svolitla stund og sagði síðan: "Þetta er rétt hjá þér. Hann vill breyta mér í sig. Og það gengur ekki.""Það er algjörlega vonlaust", sagði ég, "slíkt drepur þig og það drepur síðan ástina sem er á milli ykkar. Því ef þú ert ekki þú sjálf og nýtur þín ekki, þá hefur þú á endanum ekkert að gefa. Það kulnar í þér og smátt og smátt færist doði yfir líf þitt. Það verður einfaldlega drepleiðinlegt. Og ástin deyr.

"Við sátum kyrr og horfðumst í augu. "Maðurinn minn er Meyja og Vog. Hann vill hafa allt huggulegt og snyrtilegt í kringum sig. Og ég á að vera þannig. En þegar ég er að búa til listaverk, þá er allt í drasli í kringum mig, allt útum allt, litir, efni og hlutir. Það finnst mér frábært. Svo tekur verkið á sig mynd, ég lýk því og fer síðan að svipast um eftir næsta verkefni." "Já" sagði ég "hann féll fyrir þér af því að þið eruð ólík. Þú ert lífleg og skapandi. Og komst eins og ferskur andblær inní líf hans. En svo hætti hann smátt og smátt að þola það sem hreif hann í upphafi. Og vill breyta þér. Þú verður að halda þínu striki. Segja einfaldlega við hann, svona er ég, "take it or leave it." Alls ekki reyna að breyta þér. Ef þú stendur ekki með sjálfri þér, hver gerir það þá?"

Ein af ástæðunum fyrir stjórnsemi í samskiptum er ótti við missi. Ef maðurinn nær að móta þig í sína mynd, þá verður hann öruggari með sig. Hann telur sig koma í veg fyrir að þú farir frá honum. Þetta er auðvitað blekking, því með því að breyta þér er hann að missa þig. Þú, hin raunverulega þú, verður ekki lengur til staðar þegar búið er að breyta þér í aðra konu. Þessi ótti við missi gerir það að verkum að margir setja stein í götu maka síns. Ef konan mín fer í lögfræði og útskrifast með láði eða verður frægur listamaður, missi ég hana þá ekki? Þessi ótti verður oft til þess að þeir sem 'elska' okkur, vona innst inni að okkur gangi ekki of vel. Svolítið öfugsnúið, en eigi að síður satt. Því miður. Það sem margir átta sig ekki á er það hversu þakklát við verðum þeim sem elska okkur og hjálpa án skilyrða. Við viljum dvelja þar sem við fáum ást og stuðning.

Því hvar er betra að vera en þar sem maður er elskaður, með vörtum og öllu?

Þessi góði pistill er tekinn af stjörnuspeki.is.

Kveðja

Við kveðjum í dag góða frænku mína sem er látin eftir erfið veikindi. Eftir sitja góðar og fallegar minningar sem munu lifa með okkur í fjölskyldunni um ókomna tíð. Mig langar að senda samúðarkveðjur í Kópavoginn með þessu fallega ljóði sem birtist með minningargreininni frá okkur í fjölskyldunni. Megirðu hvíla í friði elsku Svenna.

Ég sendi þér kæra kveðju,

nú komin er lífsins nótt.

Þig umvefji blessun og bænir,

ég bið að þú sofir rótt.

Þó svíði sorg mitt hjarta

þá sælt er að vita af því

þú laus ert úr veikinda viðjum,

þín veröld er björt á ný.

Ég þakka þau ár sem ég átti

þá auðnu að hafa þig hér.

Og það er svo margs að minnast,

svo margt sem um hug minn fer.

Þó þú sért horfinn úr heimi,

ég hitti þig ekki um hríð.

Þín minning er ljós sem lifir

og lýsir um ókomna tíð.

(Þórunn Sigurðardóttir)

Elsku litla krúsin hann Arnar Páll á afmæli í dag og er orðin 4 ára. Til hamingju með daginn dúllan mín og hafðu það alveg ofboðslega skemmtilegt í dag :-)

Hún Hjördísin mín Klára á afmæli í dag og er orðin 29 ára stúlkan. Til hamingju með afmælið skvís og hafðu það alveg svakalega gott í dag!

Almenn leiðindi

Mér finnst ekkert voðalega gaman að hanga heima hjá mér og liggja yfir DVD alla daga. En af fenginni reynslu veit ég að það er oft skynsamlegt að hlýða læknum þegar manni er sagt að taka því rólega svo ég hlýði bara og fagna því að tíminn er hálfnaður svo þetta er allt að koma. Get upplýst um það að það er afar rangur misskilningur að svona nefaðgerðum fylgi glóðuraugu og bólgur í andliti. Það eina sem sést í mínu andliti eru ofnæmisviðbrögð eftir plásturinn sem hélt grisjunni fyrir nefinu fyrsta sólarhringinn og það er meira að segja allt að lagast. Nefið er hins vegar stíflað og það er að valda mestu óþægindunum. Margir dagar síðan það fór eðlilegt súrefnisflæði um hausinn á mér. Reyndar mörg ár ef út í það er farið.

Annars er ég að verða búin með heila seríu af Alias og er að fara að byrja á annarri. Hef meira að segja skoðað blogg hjá fólki sem ég þekki ekki neitt til þess eins að drepa tímann - og það moggablogg sem mér þykja almennt ekki vera mjög merkileg. En jæja, ætla að fara og vaska upp, setja í þvottavél og horfa á meira Alias. Er alveg viss um að ég verð jafn aktíf og Sidney Bristow um leið og ég er búin að jafna mig eftir aðgerðina og eðlilegt súrefnisflæði farið að renna um hausinn á mér eftir margra ára hlé. Ég held að heimurinn megi þá passa sig.

Almennt röfl

Mikið svakalega fara auglýsingarnar frá MS í taugarnar á mér. Þar sem fólk sem drekkur ekki mjólk er hálfpartinn sett fram sem hálfvitar og farðað þannig að það lítur út fyrir að vera fárveikt. Ég hef ekki drukkið mjólk síðan ég fór að hafa vit á því að harðneita þegar hún var pínd ofan í mig. Ég er engin hálfviti og þau veikindi sem ég hef átt við að stríða í gegnum tíðina koma því einfaldlega ekkert við að ég drekk ekki mjólk og borða ekki mjólkurvörur. Seinna meir kom auðvitað í ljós að ég er með mjólkuróþol en fyrir utan það eru mjólkurvörur eitur fyrir þær konur sem eru með endómetríósu. Eru númer eitt á bannlistanum. Auðvitað eru mjólkurvörur hollar en þær eru ekki hafnar yfir gagnrýni frekar en aðrar matvörur. Ég held að það sé ágætt fyrir alla að hafa það í huga. Kannanir mega sín oft lítils þegar afkoma heillrar iðngreinar liggur á bakvið þær og það er afar mikilvægt að hafa það í huga þegar hollusta matvara yfir höfuð er skoðuð að oft eru milljarða hagsmunir í húfi að niðurstöðurnar séu ,,réttar".

Önnur auglýsing sem fer svaðalega í taugarnar á mér er kattarauglýsingin frá Símanum um collect símtöl. Fyrir utan hvað mér finnst þær mikill viðbjóður - enda hef ég lítinn áhuga á innyflum katta - þá vekja þær hjá mér tvenns konar viðbrögð. Annars vegar skipti ég venjulega um stöð og hins vegar velti ég því fyrir mér hvernig ég geti afþakkað það að fá svona collect símtöl. Auðvitað getur þetta komið að góðum notum en þetta er augljóslega vatn á myllu þeirra sem hafa hingað til hringt og skellt á þegar þeir eiga ekki inneign og vilja að það sé hringt til baka. Eins góð og þessi þjónusta er fyrir þá er hún jafn hvimleið fyrir þá sem þurfa alltaf að borga. Ég prísa mig allavegana sæla að eiga ekki vini sem horfa á collect símtöl sem leið til að fá aðra til að borga brúsann.

Annars var ég að koma úr þriðju svæfingunni á innan við tveimur árum. Þeirri fyrstu samt sem ég sá ekki ástæðu að biðja um kæruleysispillu fyrir aðgerðina. Þetta gekk svo sem allt vel bara og nú tekur við viku afslöppun og rólegheit.

Það má tala um snjóflóð núna

eins og segir í þessu frábæra bloggi sem gefur góða mynd af því andrúmslofti sem ég ólst upp við heima í Víkinni. Ég bíð hins vegar ennþá eftir því að það megi tala um hættu á jarðskjálftum og eldgosum á Höfuðborgarsvæðinu og þá staðreynd að engin rýmingaráætlun er til fyrir svæðið - ekki einu sinni fyrir einstök hverfi - ef náttúruhamfarir eiga sér stað. Það má svo sem færa rök fyrir því að það sé nánast óraunhæft að búa til rýmingaráætlun fyrir Höfuðborgarsvæðið allt en hins vegar ætti að vera mjög raunhæft að búa til rýmingaráætlanir fyrir einstök hverfi og hvert væri þá best að færa fólk. Ég skal þó viðurkenna að það er komið ár síðan ég heyrði viðtal við yfirmann Almannavarna Reykjavíkur þar sem hann viðurkenndi að engar rýmingaráætlanir væru til. Ef þær hafa hins vegar orðið til síðan þetta viðtal var tekið þá hafa upplýsingar um þær varla farið hátt.

Mér finnst allavegana umhugsunarefni þegar byggð Höfuðborgarinnar og bæjarfélaganna í kring er farin að dreifa sér víðar og byggð skipulögð alstaðar þar sem er pláss fyrir hana að engin umræða sé um hvort ný byggingarsvæði séu t.d. þekkt sprungusvæði og hver séu í raun gæði byggingarlandsins. En það er ekki spurt að því og þetta þykir ekki meira tiltökumál en þegar byggt var upp í fjöll fyrir vestan. Það er ekki laust við að fólk sem vill ræða þessi mál þyki jafn skrýtið og þeir sem bentu á snjóflóðahættu fyrir vestan fyrir flóðið í Súðavík. Ég vona samt að það verði grundvöllur til að ræða þessi mál á vitsmunalegan hátt á fjölmennasta horni landsins og menn læri af þeim harmleikjum sem urðu í Súðavík og á Flateyri árið 1995.

Ýmsar myndir

Við amma í afmæli hjá Gunnari hennar Kollu

Mamma og amma á Grundarfirði

Jólatréð sem Sigurgeir afi smíðaði fagurlega skreytt eftir Kristinn Breka sem fékk líka að setja upp jólaseríuna í glugganum alveg sjálfur.

Kristinn Breki komin í kertin - alveg svakalegt sport að fá að kveikja á kertum og blása á..

Ella og Bríet María sem skildi ekkert í hvaða kelling var komin í heimsókn til hennar

Bogga og amma að gera skötustöppu

Aðfangadagur 2007 - Óli Svanur hefur verið fastagestur við afmælisborðið í gegnum árin og eitthvað segir mér að sviðakjamminn hafi ekki svikið þarna frekar en fyrri daginn

Við nöfnur á 75 ára afmælisdegi ömmu

Amma, Bogga og Illa síungar í anda á Aðfangadag 2007

Hún Kolla móðursystir mín á afmæli í dag og er á besta aldri konan. Til hamingju með daginn elsku Kolla mín og hafðu það svakalega gott í dag :-)

Breytingar

Mér finnst ekki hægt að hafa bölvað væl það fyrsta sem fólk sér þegar það kemur hérna inn í marga daga. Svo ég ætla að færa mig yfir á jákvæðari nótur. Það er orðið ljóst að í september mun ég flytja til Brussel og setjast á skólabekk. Þar ætla ég að fara í mastersnám í alþjóða samskiptum. Námið tekur eitt ár og ætti ég því að koma heim aftur í september 2009. Nú tekur við undirbúningur fyrir flutning erlendis og það er ekki laust við að ég sé farin að hlakka pínu til að takast á við nýja hluti.

Bölvað væl

Eins og flestir vita sem lesa þessa síðu þá er pabbi minn stjórnmálamaður og hefur verið umdeildur sem slíkur síðan ég man eftir mér. Við bjuggum líka í litlum bæ alla mína barnæsku og ef einhver heldur að það sé auðveldara að eiga foreldra eða nána aðstandendur í bæjarpólitík heldur en í landsmálapólitík þá er það mikill misskilningur. Vissulega þýðir það enga Spaugstofu en eins rætið og innanbæjarslúðrið getur verið þá hefði Spaugstofan verið skárri. Það var allavegana mikill léttir að flytja suður og losna undan nálarauga smábæjarslúðursins og vera tekið á mínum eigin forsendum.

Ég er hins vegar afar stolt af pabba mínum og mömmu og ég er þeim afar þakklát fyrir að hafa lánast að ala okkur systkinin upp við að bera virðingu fyrir náunganum og bera það mikla virðingu fyrir okkur sjálfum að fara ekki niður á það plan þar sem óvægnar kjaftasögur og pólítískar blammeringar ráða ríkjum. Ég hef enn þann dag í dag aldrei upplifað það innan minnar nánustu fjölskyldu að talað sé um aðra á rætinn hátt og þrátt fyrir að oft hafi verið spjallað við eldhúsborðið var það aldrei vettvangur slúðurs eða niðrandi ummæla. Það lærðum við í fjölskyldunni eftir að hafa ansi oft verið skotspónn rætinna kjaftasagna að þetta væri ekki hlutskipti sem við ætluðum öðrum.

Þá komum við að vælinu. Eins hvimleiðar og leiðinlegar kjaftasögurnar eru og þó svo að Spaugstofan geri grín að manns nánustu þá er það því miður órjúfanlegur hluti af því að taka þátt í íslenskri pólitík að um mann er talað og umræðan getur verið óvægin. Ef menn ætla bara að væla eins og Björn Ingi þá eiga þeir bara að snúa sér að öðru. Umræðan um Ólaf F er kannski af pínu lítið öðrum meiði en hún á þó algjörlega rétt á sér. Að skýla sér á bakvið geðsjúkdóm og skrílslæti er útí hött og er til þess eins að beina athyglinni frá hefndarþorstanum sem réði ríkjum þegar nýr meirihluti var myndaður í borginni.

Það var viðbúið að það yrði allt vitlaust og það skal enginn segja mér það að gamli góði Villi og Ólafur F séu það blautir á bakvið eyrun í pólitík að þeir gerðu sér ekki grein fyrir því. Vissulega er fín lína á milli umræðu um sjúkdóm Ólafs og fordóma en það þýðir ekki að umræðan eigi ekki rétt á sér. Fólk með hans sjúkdóm getur vissulega funkerað vel í samfélaginu og staðið sig fantavel í vinnu. En eins og kom fram í heimildarmynd Stephens Fry á RÚV um daginn þá er mikið álag ekki af því góða fyrir fólk með þennan sjúkdóm og er það því nema von að það vekji upp hjá manni spurningar hvernig Ólafur F ætli að höndla það álag sem fylgir starfi borgarstjóra Reykjavíkur? Hvort hann sé á þessum tímapunkti í sínu lífi, nýkominn úr veikindafríi, í stakk búinn til þess að valda þessu starfi? Fyrir utan þá staðreynd að einungis 5% borgarbúa styðja hann í starfi - sem er nú mergur málsins þó svo að það læðist að manni sá grunur að samherjar Ólafs í borgarstjórn hafi reynt að beina umræðunni þangað til þess að skapa samúð með honum og auka fylgið við veikan meirihluta.

En að Spaugstofan hafi farið yfir strikið og að Ólafur F og Björn Ingi eigi eitthvað bágt er bara kjaftæði. Þetta er langt frá því það versta sem hefur gengið yfir menn í íslenskri pólitík og það væri ráð fyrir þá að taka þessu eins og menn og svara fyrir sínar gjörðir í stað þess að hlaupa í fórnarlambshlutverkið og sýna tárin.

Mér finnst það líka hræsni að hafa áhyggjur af fjölskyldu Ólafs F og viðbrögðum þeirra við þættinum. Eins og það hafi verið skemmtilegra fyrir dætur Valgerðar Sverris þegar Skaupið gekk út á það eitt árið að drekkja Valgerði? Eða fyrir börn Árna Sigfússonar og Bryndísar þegar þau voru Barbie og Ken heilt gamlárskvöld? Eða þegar Sólveig Péturs og Kristinn Björnsson voru tekin fyrir í Skaupinu. Það hefur enginn haft fyrir því hingað til að hafa áhyggjur af viðbrögðum aðstandenda og barna stjórnmálamanna við því þegar þeirra nánustu verða skotspónn fjölmiðlanna. Ef menn ætla að byrja á því núna þá get ég ljóstrað því upp að það er varla Spaugstofan eða Skaupið sem að meiða mest heldur sú fyrirlitning sem menn eiga til að sýna hvor öðrum í almennri umræðu. Að upplifa fyrirlitningu frá öðrum einungis vegna þess að þeir eru ekki sammála fólki, sem stendur manni nálægt, í pólitík. Það er hægt að hafa húmor fyrir hinu.

Ég sting upp á því að þessir ágætu stjórnmálamenn fari að haga sér eins og menn, sinna því sem þeir voru kosnir til að gera og hætta þessu væli. Að öðrum kosti væri hreinlega þjóðráð að hætta þessu bara. Fólk sem vill hlaupa til og vorkenna börnunum hans Ólafs ætti að líta sér nær. Og ef menn ætla að tapa sér í því að gagnrýna Spaugstofuna þá má minna á að þeir eiga allir börn...

Þórdís á afmæli í dag og er sú fyrsta í vinahópnum til að brjóta 29 ára múrinn. Samt alveg heil meðganga í að ég nái þeim áfanga bara svo það sé á hreinu. Til hamingju með daginn skvís og hafðu það svakalega gott í dag :-)

Jæja Nonni minn

Nei þetta er ekki jólakveðja fyrir árið 2008. Bloggandinn hefur bara engan vegin komið yfir mig á nýju ári. Ég hef eytt góðum tíma með þeim félögum Debet og Kredit það sem af er árinu sem og hjá læknum. Ágætis fólk allt saman en ég myndi ekki gráta það að sjá minna af þeim. Samkvæmt stjörnuspánni minni fyrir árið 2008 mun ég eignast félagslíf á árinu og við skulum vona að það lifni við með auknum mannaráðningum í vinnunni. Búið að ráða einn og annar í sigtinu.

En framundan er vinnutörn og að henni lokinni fer ég í smá veikindaleyfi. Ekki spennandi tilhugsun en það verður gott þegar það verður búið. Ég þarf svo sem ekki að leggjast inn á spítala en þarf að vera heima í viku og ég hugsa að ég eigi eftir að halda mig innandyra - ekki síst vegna þess að ég á eflaust eftir að líta út eins og náfrænka Scottie Pippen.

Svo virðast vera ákveðnar breytingar í farvatninu. Meira af þeim síðar.

Ég er farin heim

í heiðardalinn. Ég óska ykkur öllum, nær og fjær, gleðilegrar og hamingjuríkrar jólahátíðar.

Lífæðin

Ég var að hlusta á Lífæðina á netinu í dag og hafði mjög gaman af. Það er útvarp Bolungarvík fyrir þá sem ekki það vita. Úlfar í Hamraborg og Lúlli voru í viðtali hjá Hauki Vagns og það var áhugavert að hlusta á það. Það er óhætt að segja að Úlfar hafi áhugaverðar skoðanir á málefnum Bolungarvíkur. Hann er á því að það sé engin framtíð í byggð í Bolungarvík nema að það verði sameining við Ísafjörð og segir tregðu Bolvíkinga í þessum efnum vera minnimáttarkennd. Ég er ekki sammála því. Í mínum huga er málið afar einfalt. Að sameinast Ísfirðingum er eins og það myndi flytja inn til mín karlmaður sem myndi taka af mér fjarstýringuna, éta allt úr ísskápnum, fylla óhreinatauskörfuna og hirða svo af mér sængina í rúminu. Það er enginn minnimáttarkennd að vilja ekki fá slíkan grip inn á sitt heimili. Það er bara almenn skynsemi.

Ísland - bezt í heimi

Þrír menn sátu saman og voru að monta sig af því hvernig þeir höfðu látið nýju konurnar sínar fá skyldur og verkefni heima fyrir.

Sá fyrsti hafði gifst konu frá Colarado og hann hafði sagt henni að hún ætti að þvo upp og þrífa húsið. Það tók nokkra daga en á þriðja degi kom hann heim í hreint hús og uppvaskið búið og frágengið.

Annar maðurinn hafði gifst konu frá Nebraska. Hann hafði skipað konu sinni að sjá um öll þrif, uppvask og eldamennsku. Fyrsta daginn hafði ekkert gerst, annan daginn hafði það aðeins skánað og þann þriðja var húsið hreint, uppvaskið búið og svaka steik og meðlæti í matinn.

Þriðji maðurinn hafði gifst konu frá Íslandi. Hann sagði henni að hennar verk væru að halda húsinu hreinu, sjá um uppvaskið, slá garðinn, þvo þvott og elda heita máltíð í hverjum matmálstíma. Hann sagði að fyrsta daginn hefði hann ekki séð neitt, annan daginn sá hann ekki neitt en á þriðja degi minnkaði bólgan aðeins svo hann sá aðeins með vinstra auganu, nóg svo hann gat útbúið sér eitthvað að borða og sett í uppþvottavélina!

Kristni í skólum

Eins og sumir vita er ég lærður kennari þó svo ég starfi ekki sem slíkur. Ég hef aðallega kennt tungumál en í náminu er það skylda að fara í æfingakennslu á yngsta stigi og miðstigi auk þess að fara í æfingakennslu á kjörsviði. Í mínu tilfelli var það enska. Þegar ég kenndi á yngsta stigi og miðstigi kenndi ég í 2 vikur í 4. og 5. bekk. Það var vissulega gaman að prófa að kenna fög sem maður ætlaði sér ekki að kenna en það voru tvö fög sem voru almennur hausverkur hjá kennaranemum sem maður var í sambandi við. Það fyrra var stærðfræði en á yngsta stigi og miðstigi eru allt aðrar bækur notaðar í dag heldur en þegar ég var í skóla og eru þær byggðar á allt annarri aðferðarfræði en var kennd þegar ég var ,,ung". Þessar bækur eru sjaldnast sendar heim með nemendum til heimalærdóms þar sem fæstir foreldrar ráða við að aðstoða börnin við dæmin. Aðferðarfræðin er það ólík því sem eldri kynslóðir eiga að venjast.

Síðara fagið var kristinfræði. Ég á ekkert annað orð yfir það námsefni sem er í notkun í dag heldur en trúboð. Mér þótti það hart að það væri hluti af starfi mínu að kenna þessi fræði og ég veit að það eru margir kennarar sama sinnis. Mér hefði verið ljúft og skylt að kenna trúarbragðafræði en þessi námsgrein á einfaldlega ekkert skylt við hana og því gengur það þvert á siðferðisvitund margra kennara að kenna þetta fag eins og það er sett upp í dag.

Ég ætla ekki að setja neitt út á æskulýðsstarf Þjóðkirkjunnar, þar er ágætur boðskapur sem gerir börnum og unglingum eflaust gott. Þetta starf á hins vegar ekki heima innan veggja skólakerfisins. Það er bara svo einfalt. Mér finnst sorglegt að hlusta á málflutning biskups varðandi þá atlögu sem verið er að gera að kristnu starfi í skólum eins og hann orðar það sjálfur. Skólinn er ekki vígi kirkjunnar, ekki frekar en annarra trúfélaga. Það skiptir engu máli í því samhengi að meirihluti landsmanna sé hluti af Þjóðkirkjunni.

Það sést á málflutningi kirkjunnar manna að þeir eru sárir yfir þessari ,,atlögu" og finnst lítið gert úr því starfi sem kirkjan innir af hendi. Þrátt fyrir að málflutningur sumra beinist kannski í þá átt þá held ég að í flestum tilfellum sé það ekki málið. Öflugt og gott æskulýðsstarf kirkjunnar er af hinu góða fyrir samfélagið. Því á hins vegar að halda fyrir utan skólakerfið. Það er mergur málsins. Ég held að það væri vænlegra fyrir þjóna kirkjunnar að bera virðingu fyrir þessum sjónarmiðum og aðlaga sitt æskulýðsstarf að breyttum aðstæðum heldur en að koma sárir og reiðir í viðtöl í fjölmiðlum. Að sýna það umburðarlyndi og kærleik sem trúin boðar en ekki pakka í vörn þegar sjónarmið annarra samræmast ekki þeirra eigin. Slíkur málflutningur gerir lítið annað en að eyðileggja fyrir þeim sjálfum og stuðlar ekki að framgangi trúar, umburðarlyndis og kærleika á Íslandi - nema síður sé.

Léttsteikt dramadrottning

Ef dramadrottningar væru hamborgarar sem fengjust „rare“, „medium rare“, „medium“ og „well done“ værir þú „medium rare“, léttsteikt og meyr undir tönn. Léttsteiktar dramadrottningar eru ávallt gerðar úr besta hráefni. Þær eru lífrænt ræktaðar og því í raun móðgun að líkja þeim við hamborgara. Nær væri að framreiða þær sem steikur með góðri rjómasósu og bökuðum kartöflum.

Léttsteiktar dramadrottningar skammast sín ekki fyrir að vera dramadrottningar. Þvert á móti eru þær stoltar af því og leggja rækt við þann hluta persónuleika síns. Gott jafnvægi ríkir á milli drama og yfirvegunar. Í raun hefur léttsteikta dramadrottningin fulla stjórn á dramatíska hluta heilans. Hún er því fær um að halda dramanu í skefjum þegar við á en gerir út á það þegar hún er í stuði til þess.

Léttsteiktar dramadrottningar eru tilfinningaríkar. Þær eru gjarnan leiðtogar í vinahópi sínum, eru vel liðnar af flestum, dáðar af mörgum en einnig öfundaðar af sumum. Hin léttsteikta drottning er hins vegar haldin jafnaðargeði og lætur hólið ekki stíga sér til höfuðs eða öfundsýki koma sér úr jafnvægi.

Þetta ágæta próf er tekið á dramadrottning.com.

Margir velta því fyrir sér..

hvort það sé líf eftir dauðann. Önnur og merkari spurning er hins vegar hvort það sé líf fyrir dauðann? Það er kannski ágætt að sofa á því.

Netið smetið

Einhverjum snillingnum tókst að grafa í sundur ljósleiðara á Bíldshöfðanum í dag. Þar af leiðandi vorum við netlaus í vinnunni frá hádegi og er víst ekki alveg ljóst hvenær þetta kemst í lag en það verður vonandi fyrir morgundaginn. Við vorum algjörlega handa og fótalaus og það var hreinlega kúnst að finna verkefni sem þarfnaðist ekki nettengingar. Það var líka ótrúlega furðuleg tilfinning að vera ekki á MSN, komast ekki inn á póstinn og geta ekki tékkað á nýjustu fréttum á mbl. Þegar ég kom heim byrjaði ég auðvitað á því að fara á netið og það voru nánast sömu fréttir á forsíðu mbl og þegar ég hafði kíkt seinast fyrir hádegi. Ég missti sem sagt ekki af neinu.

Ég held að uppgötvun dagsins sé að netið sé að mestu leyti tilbúin þörf og við hefðum klárlega gott af því að taka netlausan dag annað slagið. Þrátt fyrir þau ýmsu þægindi sem fylgja netinu þá komumst við nú ágætlega af án þess og væri varla vanþörf á að rifja það upp annað slagið.

Annars væri gaman að vita það hvað lesendur þessarar síðu eyða miklum tíma á netinu á hverjum degi - og hvað mikið af þeim tíma er í vinnu eða nám og aðrar ,,nauðsynjar" og hversu mikið er bara hangs.

Sætir bræður

Stóðst ekki mátið að setja inn eina mynd af nýbökuðum bræðrum. Vona að Þórdísi sé sama þó svo ég hafi stolið henni af síðunni hjá þeim ;-)

Nýr púki

Í gær eignuðust Þórdís og Tommi lítinn labbakút sem var 13 merkur og 50 cm. Til hamingju elsku Þórdís og Tommi með litla kútinn og til hamingju Arnar Logi með nafnbótina stóri bróðir!

Partýmyndir - og þemað var klámiðnaðurinn

Klárlega djókur kvöldsins, rauðsokkan Rúnar


Þórdís og ég

Ég og Hjördís

Pétur

Hjónakornin Eva og Borat diCaprio - já þetta var alvöru Borat..

Þórdís og Tommi

maður sleppir ekki svona partýi þó svo maður sé komin 9 mánuði á leið..

Dr Drake Ramore, specialist

Já, þetta var gaman..

Frú Stella!

I'll be back er víst vinsælasti bíómyndafrasinn í heiminum í dag. Frú Stella, ég tarf ekki sjúss hefur blívað vel í mínum vinahóp. Reyndar hefur Stella blívað vel í mínum vinahóp. Best heppnaðasti misskilningur okkar tíma og það er eitthvað svo yndislegt að sjá Reykjavík fyrir 20 árum. Frasar eins og ,,hver á þennan bústað? nei eða já?", ,,Herre Gut det er blod" og ,,ég sagði burtu með þessa gæru, sagðirðu ekki að hún væri illa lyktandi?" eru náttúrulega bara tær snilld. Ég tala nú ekki um þennan hérna, borin fram með einstaklega íslenskum hreim: ,,Gå ud ur min bil strax og jeg mener det. Når jeg går avrig så bliver jeg avrig." Já maður þarf ekki sjúss þegar maður hefur Stellu.

Fræðslufundur

Fyrsti fræðslufundur Samtaka kvenna með endómetríósu verður haldin annað kvöld klukkan 8 í Hringssal Landspítalans. Endilega látið það berast til þeirra sem erindi ættu á fundinn ef þið þekkið einhverja og ekki hika við að mæta sjálf ef ykkur langar til að fræðast um þennan sjúkdóm.

Hún Ella á afmæli í dag og er á besta aldri stúlkan. Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það svakalega gott í dag :-) Vonandi sjáumst við í bæjarferðinni!

Stjörnuspá dagsins

Vog: Hugsanir hafa vald og þú verður að ná stjórn á þeim, áður en þær ná stjórn á þér. Vertu einbeittur. Ekki láta það koma á þér á óvart ef þú upplifir allar heimsins tilfinningar á einni klukkustund.

Það er óhætt að segja að þessi spá eigi vel við þegar maður er búinn að eyða deginum á masternum í NLP. Það er búið að hræra vel í gömlum tilfinningum og leyfa þeim að sigla sinn sjó. Það er góð þreyta í bland við létti sem á eftir að ráða ríkjum hjá mér í kvöld.

Meira af Gíslum

Í framhaldi af minningu Gíslana sem fór hér á undan langar mig að láta fylgja eina sögu af öðrum Gísla. Sá sat lafhræddur fyrir framan fréttirnar í sjónvarpinu þegar hann var lítill. Þar voru oft fluttar fréttir af því að gíslar hefðu verið teknir út í hinum stóra heimi. Þessi litli Gísli lifði í stöðugum ótta um hvort að hann yrði nokkuð tekinn næst. Hún getur verið grimm þessi veröld.

Góðir Gíslar

Mig langar að benda á góðan pistil á síðu Ólínu Þorvarðardóttur um nafnana Gísla á Uppsölum og Gísla Hjartar sem báðir hefðu átt stórafmæli um þessar mundir ef þeir hefðu lifað. Ég stúderaði líf Gísla á Uppsölum nokkuð þegar ég var í Kvennó og ævi hans var meginuppistaðan í stúdentsritgerðinni minni. Merkur maður þar á ferð. Gísli Hjartar var góður fjölskylduvinur og ég var ekki há í loftinu þegar ég fór fyrst á Hornstrandirnar undir hans leiðsögn og þær voru margar stundirnar sem við í fjölskyldunni áttum með honum þar. Ekki síðri maður þar á ferð.

Blessuð sé minning þeirra beggja.