Hún Dagný stóra systir mín á afmæli í dag og er á besta aldri stelpan. Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það úber gott í dag :)

Vertu þú sjálfur - gerðu það sem þú vilt

Þarf að hafa um það fleiri orð? SSSól tónleikarnir voru brill. Farðu aaaaallla leið....

Samræmd próf

Mikið svakalega vona ég að þessar tillögur nái fram að ganga og að ein mesta vitleysan í íslensku skólastarfi, öðru nafni samræmdu prófin, verði lögð af. Þó að fyrr hefði verið. Vísismenn fá sérstakt hrós fyrir að hafa skrifað ítarlegur rétt. Það er ekki verið að ýta neinu þegar maður vill vera ítarlegur.. Það er bara allt annað orð.

Gestur nr. 20.000

Það er farið að styttast all verulega í gest nr. 20.000. Ætti maður ekki að gera eitthvað fallegt fyrir hann?

Segiði svo að það sé engin menning

á Vestfjörðum. Það gerist nú ekki mikið menningarlegra en þetta. Mér finnst þetta uppátæki bara tær snilld ;)

Ég hef lengi velt því fyrri mér...

að ganga í Fríkirkjuna í Reykjavík. Einhvern vegin hefur aldrei orðið úr því. Mér finnst hins vegar Þjóðkirkjan vera ansi langt frá því að sýna kirkjulegan kærleik og ég kæri mig ekki um að tilheyra slíkri samkundu. Ég ætla því að gera alvöru úr þessum pælingum mínum og ganga í Fríkirkjuna á morgun.

Gleðilega páska!

Málsháttur dagins er svohljóðandi:

Ekkert orð talað fyrir sannleikann og engin heilög hugsun er ávaxtalaus.

Njótið dagsins og ekki óverdósa á súkkulaðinu ;-)

Útskrifuð :-D

Mætti niðrá Lansa í gærmorgun til að fara í skoðun hjá henni Auði en hún skar mig og hefur verið læknirinn minn í gegnum þetta veikindaferli allt. Reyndar voru þau tvö sem skáru mig en hinn læknirinn útskrifaði mig fyrir löngu ;) Skoðunin kom svona glimmrandi vel út og lyfin sem ég var sett á í vetur eru að fúnkera vel. Ég þarf ekki að koma í skoðun fyrr en eftir ár - sem er hentugt því Auður er að fara í barneignarfrí og maður hefði verið vængbrotinn á meðan.

Á meðan ég sat á biðstofunni fór spítalavistin í gegnum hugann á mér. Gerir það einhvern vegin alltaf þegar ég sit á þessari biðstofu. Fyrstu tveir sólarhringarnir eftir aðgerðina eru móðukenndir. Man eftir að hafa vaknað úber hress og hundleiðst á vöknuninni. Fékk að hafa kveikt á útvarpi til að stytta mér stundir og þreytti hjúkkuna á spurningunni hvenær ég fengi að fara. Það var nefnilegast bara hægt að hlusta á Rás 2 á útvarpinu... Klukkan var 8 þegar mamma hringdi og ég horfði glöð á hjúkkuna segja henni í símann að ég væri að fara upp á deild. Mamma, pabbi og Rakel komu til mín á deildina. Það kjaftaði á mér hver tuska til að byrja með en svo byrjuðu verkirnir. Nóttin er í hálfgerðri móðu en mér leið ekki vel. Morguninn eftir aðgerð átti að drífa mig fram úr. Ég man ekki sársaukann eða öskrin í sjálfri mér heldur skelfinguna sem mátti sjá hjá hjúkkunni og sjúkraliðanum. Þá kom sem sagt í ljós að mænurótardeyfingin var ekki á réttum stað og skurðarsvæðið var ódeyft.

Því var að sjálfsögðu reddað og því fylgdi betri líðan. Eða minni verkir allavegana. Fór ekki að líða almennilega fyrr en ég komst á almenna stofu. Var geymd í einhverju skoðunarherbergi fyrstu 2 sólarhringana þar sem maður sá ekkert fram á gang og því ekkert líf nema einhver kæmi til manns. Missti bjölluna mína á gólfið í þeirri kompu. Það heyrði mig enginn kalla svo ég endaði á að hringja í Dagnýju systur og biðja hana um að hringja á deildina og láta vita af mér. Maður verður að redda sér.

Það var stórafrek að komast fram úr rúminu - ég tala nú ekki um þegar ég gat það hjálparlaust. Mér leið eins og ég gæti sigrað heiminn þegar ég var farin að labba margar ferðir um gangana á fínu silfurskónum mínum og var laus við allar slöngurnar. Það var gott að komast heim til mömmu og fá almennilegan mat og það var ennþá betra þegar ég gat farið heim til mín.

Það er aldrei hægt að þakka nógu mikið fyrir góða heilsu og fyrir hvern þann dag sem maður hefur tækifæri til að gera nánast það sem maður vill. Því hvað stoppar mann þegar maður kemst sjálfur allra sinna ferða? Þrátt fyrir að allt líti vel út í dag þá eru líkurnar á því að sjúkdómurinn taki sig upp aftur miklar. Yfir 50%. Enda er engin lækning til. Það er hins vegar margt sem maður getur gert til að halda honum niðri og það verður eilífðarmarkmið mitt í lífinu að gera mitt til að vera laus við þennan fjanda.

Það er nefnilegast ekki til í dæminu að ég fari aftur til þess lífs sem var daglegt brauð fyrir aðgerðina. Ég á ekki til nógu sterk orð til að lýsa því hvað lífið mitt breyttist mikið til hins betra. Það var fyrst þá sem ég fattaði hvað það plagaði mig og hefti líf mitt mikið að fara á blæðingar einu sinni í mánuði. Hvað það voru margir dagar í hverjum einasta mánuði undirlagðir af verkjum. Það var svo venjubundið að maður var með sérstakt plan í gangi þá daga til að komast í gegnum daginn án þess að þurfa að missa úr vinnu eða skóla.

En ég á ennþá langt í land til að ná sama líkamlega styrk og fyrir aðgerðina. Nú tekur þriðja jóganámskeiðið við eftir helgi. Ég ætla að vera búin að finna alla kviðvöðvana mína að því loknu. Svo er markmiðið að taka fram línuskautana, fara að synda og ganga og njóta útiverunnar þegar fer að vora. Hver veit nema maður komist upp Esjuna áður en það fer að hausta. Það yrði allavegana ekki minna afrek en þegar mér tókst að fara ganginn á deildinni fram og til baka óstudd. Ég held samt að fínu silfurskórnir mínir fari ekki með mér upp Esjuna. Ekki þetta sumarið allavegana.

Hún elsku besta mamma mín á afmæli í dag. Til hamingju með daginn elsku mamma mín og hafðu það gott í dag :)

Kennari með flottann rass ;)

Var að kenna í dag, seinasta tíma fyrir páskafrí. Þau voru nú alveg ágæt í dag þessar elskur. Vorum í tölvustofunni þar sem þau voru að klára verkefni hjá mér. Allir á MSN auðvitað. Lítið hægt að gera við því. Þegar ég stend við tölvurnar hjá einum hópnum og er að aðstoða þau e-ð poppar upp á skjánum hjá einni stelpunni - hann er að horfa á rassinn á Erlu. Mér fannst þetta nett kómískt og leit á kauða og sagði honum að hann væri heppinn að ég væri ekki viðkvæm fyrir því að það væri horft á rassinn á mér. Samt án þess að hann fattaði að mér fyndist þetta fyndið og málið var dautt eftir 2 mínútur. Eitt núll fyrir mér.

Bylgjan - björt og brosandi

Þegar Friðrik byrjaði að vinna með mér þurfti að finna útvarpsstöð sem við gætum bæði haft í eyrunum allan daginn án þess að sturlast. Létt var prófuð til að byrja með þangað til að væmnin gerði út af við Friðrik. Ég stakk ekki upp á FM. Við enduðum því á Bylgjunni sem hefur svo sem reynst ágætlega. Á morgnana er gaurinn sem er alltaf svo hissa. Er ekki alveg að kaupa að þetta sé hans eðlilegi andlitssvipur. Hann minnir mig meira á miðaldra hollywoodfrú sem hefur farið í aðeins of margar strekkingar. Seinnipartinn byrjar Reykjavík síðdegis - og þá slekk ég venjulega.

Fyrir ekki svo löngu gat ég ekki fyrir mitt litla líf hlustað á Bylgjuna. Eighties tónlistin ætlaði mig lifandi að drepa og mér var (og er) gjörsamlega fyrirmunað að skilja hvernig nokkrum manni getur fundist þessi tónlist skemmtileg. Núna er Bylgjan farin að spila nineties tónlist og það er farið að gerast ansi oft seinustu daga að ég lít undrandi upp frá vinnunni á útvarpið og hugsa að það hljóti að vera 10 ár síðan ég heyrði þetta lag síðast. Á milli þess sem ég hrylli mig yfir því að ég sé orðin svo skelfilega gömul að Bylgjan sé farin að spila lögin síðan ég var ,,ung" þá hugsa ég hvað það væri fjandi gaman að halda eitt gott nineties partý. Rifja upp 2 Unlimited, Ace of Base og allt hitt sem ég man ekki hvað heitir en syng alltaf með. Held að þemað mætti samt ekki fara alla leið, ég er ekki frá því að nineties tískan slái eighties tískuna út í hallærisleika með Buffalo skóna í fararbroddi.

Ísland í dag

Hef lítið bloggað af viti undanfarið. Hef varla nennt því. Er að jafna mig á því að formúlan sé að fara á Sýn. Ókeypis eða ekki, þá vil ég bara hafa hana á RÚV. Eins gott að þeir bjóði betur eftir 3 ár. Nóg að gera í vinnunni eins og alltaf og ekkert útlit fyrir að það minnki neitt í bráð. Manni leiðist þá ekki á meðan. Það er alltaf kveikt á Bylgjunni hjá okkur í vinnunni og ég verð að viðurkenna að mér hreinlega blöskrar hvernig fólk leyfir sér að tala um annað fólk. Slökkti á Reykjavík Síðdegis í vikunni því talandinn á fólkinu sem hringdi inn var ótrúlegur. Virtist samt ekki hreyfa mikið við dagskrárgerðarmönnunum, ætli þeir séu ekki ýmsu vanir.

Er alveg búin að fá upp í kok af íslensku samfélagi. Dónaskapnum og uppivöðsluseminni. Ég veit ekki hvar Íslendingar týndu kurteisinni og náungakærleikanum. Ég neita að trúa því að þessir mikilvægu þættir hafi aldrei verið til staðar í íslensku samfélagi. Mér líst betur og betur á það að flytja erlendis þegar ég ákveð að stofna fjölskyldu. Myndi leggja mikið á mig til að aðlagast nýju samfélagi til að börnin mín gætu alist upp við almenna mannasiði. Já, ég er ekkert voðalega hrifin af Íslandi í dag...

Hvaða djöfulsins kjaftæði..

er það að formúlan sé að fara á Sýn árið 2008????? Á maður að fara að þurfa borga formúu í þetta bölvaða glæpaapparat sem 365 er bara til þess að geta horft á Formúluna??? Ég er sko ekki sátt og það kemur ekki til greina að borga krónu til Sýnar. Ég finn mér aðrar leiðir til að fylgjast með formúlunni.

Hver er memm..

til Helsinki?

Hrollur inn að beini

Það nísti mig hrollur inn að beini þegar ég opnaði fyrir netið hjá mér í morgun og las fréttirnar. Hef lítið náð að hrista hann af mér í dag þrátt fyrir léttinn sem fylgdi því að vita að ég hefði ekki þekkt mennina sem fórust. Þessa tilfinningu þekkja allir sem aldir eru upp í sjávarplássum eða hafa búið þar. Missir samfélagsins er mikill og ég hef sjaldan kynnst eins miklum samhug og við svona aðstæður. Fólk veit sem er að hver sem er hefði getað verið í sömu sporum og aðstandendur þeirra sem létust.

Hugur minn er fyrir vestan. Ég sendi fjölskyldum þeirra sem fórust mínar innilegustu samúðarkveðjur.

Ágúst DiCaprio

Dó úr hlátri þegar ég las þetta. Sorrý Ágúst, alls ekki illa meint. Þú ert auðvitað miklu myndarlegri en DiCaprio ;)

Ég er búin að komast að því

hvaða bréfalúga það er sem hefur haldið fyrir mér vöku ófáar næturnar undanfarnar vikur. Mín reyndist saklaus af þessu öllu saman og ég fór og klessti kennaratyggjói á lúguna hjá einum nágrannanum í gærkvöldi þegar lætin voru að byrja og svaf eins og engill í nótt. Nágranninn var reyndar ekki heima en ég vona að hann fyrirgefi mér framhleypnina.

Home Sweet Home

Ég er að fara vestur í dekstur til ömmu á næstu helgi. Það verður ljúft. Spurning um gott stelpukvöld Ella og Hrafnhildur?

Sigurgeir Sturla, náfrændi minn er 15 ára í dag. Til hamingju með daginn elskan mín og vonandi ertu búinn að eiga góðan dag :)

WOW

Last spring I was walking in a park. A short distance ahead of me was a mom and her three-year-old daughter. The little girl was holding on to a string that was attached to a helium balloon.

All of a sudden, a sharp gust of wind took the balloon from the little girl. I braced myself for some screaming and crying.

But, no! As the little girl turned to watch her balloon go skyward, she gleefully shouted out, "Wow!"

I didn't realize it at that moment, but that little girl taught me something.

Later that day, I received a phone call from a person with news of an unexpected problem. I felt like responding with "Oh no, what should we do?" But remembering that little girl, I found myself saying, "Wow, that's interesting! How can I help you?"

One thing's for sure - life's always going to keep us off balance with its unexpected problems. That's a given. What's not preordained is our response. We can choose to be frustrated or fascinated.

No matter what the situation, a fascinated "Wow!" will always beat a frustrated "Oh, no."

So the next time you experience one of life's unexpected gusts, remember that little girl and make it a "Wow!" experience. The "Wow!" response always works.

Ég á í heilögu stríði..

við bréfalúguna mína. Ég er farin að hallast að því að það endi með því að ég fái mér bara nýja. Ætli ég geti gert það sjálf?

Hinar umtöluðu filmur..

eru loksins komnar upp. Ég held að það sé óhætt að segja að þetta komi vel út.

Elsku litla krúsin mín hann Arnar Páll á afmæli í dag og er orðinn 3 ára strákurinn. Til hamingju með daginn krús!

Hún Hjördís Lára á afmæli í dag. Til hamingju með daginn elskan mín og vonandi ertu búin að eiga góðan dag :)

Á þessum ágæta degi er lítið annað að frétta nema ég kláraði NLP námskeiðið og er því komin með diplómu úr Skóla Lífsins. Til hamingju ég!

NLP

er tær snilld. Helgin er búin að vera frábær og ég hlakka mikið til að fara aftur á næstu helgi.

Þreytt..

Minnz er þreyttur. Vantar að komast í frí. Það er hins vegar ekki í boði strax. Fæ samt að mæta á hádegi í vinnuna á morgun. Jei! Var úber dugleg í morgun og mætti í Rope yoga kl 7. Námskeiðið klárast í næstu viku og ég er ákveðin í því að fara strax á áframhaldandi námskeið. Ekki veitir af, kennarinn sagði í morgun að það gæti tekið upp undir ár fyrir vöðvana að ná sama styrk og fyrir aðgerð. Þrátt fyrir að ég hafi styrkst mikið þá finn ég það að ég á ennþá langt í land. En líkamsstarfsemin er greinilega á fullu því ég er ALLTAF svöng!!

Svo er maður farinn að gíra sig upp fyrir NLP námskeiðið sem byrjar á föstudagskvöldið. Var ekki alveg að finna andann fyrir það í gær, var svo uppgefin á sál og líkama. En mamma og Íslendingurinn Ingólfur börðu það í mig að það væri bannað að gefast upp. Það náði í gegn þrátt fyrir að þau fengju að heyra að þau væru leiðinleg. Er núna að glugga í bók sem heitir Notes from a Friend og er eiginlega úrdráttur á svipaðri heimspeki og NLP gengur út á. Crash course í því að breyta lífinu sínu til betri vegar. Ætla að enda þetta á góðu kommenti þaðan.

Success is the result of good judgment.
Good judgment is the result of experience.
Esperience is often the result of bad judgment.

Þetta hljómar óneitanlega betur en þetta óborganlega komment sem flaug í bústaðarferð um daginn. Lemurðu konuna þína? Nei, ég er aldrei heima....

Hún elsku besta frænka mín hún Kolla á afmæli í dag og er á besta aldri. Til hamingju með daginn elsku Kolla mín og hafðu það svakalega gott í dag :)

Hvað á ég...

og hitt tæknifatlaða fólkið að gera núna? Er tölvan mín, með þessu líka fína diskettudrifi, þá orðin formlega úrelt?

Langir dagar..

Dagarnir eru langir núna og minnz er þreyttur. Ef þið heyrið ekki frá mér í einhvern tíma er það vegna þess að ég er drukknuð undir pappírsflóði í vinnunni. Skemmtilegt líf... Annars skellti ég mér í Basecampverið á laugardagskvöldið með Rakel og Kristni Breka og við horfðum þar á Eurovision. Það var hin besta skemmtun og ég mæli hiklaust með því að fólk kíki á þetta svona live. Það var svo samþykkt með öllum greiddum atkvæðum að ég myndi blikka gaurana í Basecamp og fá miða aftur, þó svo það væri ekki nema á úrslitakvöldið.

Það er svo vika í vaskinn og þá fer maður kannski aðeins að líta upp frá tölvuskjánum. NLP námskeiðið er samt næstu 2 helgar á eftir og prógrammið þar er stíft en það verður sjálfsagt bara gaman. Svo er búið að panta hjá mér pössun seinustu helgina í febrúar svo það ætti að verða stuð hjá mér og litlu dýrunum. Það má allavegana bóka það að frænkan sofi lítið ;) Það verður svo örugglega málið að stinga af vestur um leið og ég á lausa helgi og láta dekstra við mig hjá henni ömmu minni. Bíð spennt eftir því.

Hún Þórdís skvísa á afmæli í dag. Til lukku með daginn elskan mín og hafðu það úber gott í dag :)

Er fólk fífl?

Ég bý ein og þarf þar af leiðandi stundum að takast á við hluti sem væri þægilegra að láta einhvern annan gera. Ég redda mér samt alltaf, hvort sem þarf að skrúfa lokið af krukku eða finna upptök skringilegra hljóða. Hætti mér meira að segja upp á háaloft á Skýlinu einu sinni á næturvakt því það var svo skrýtið hljóð sem ég heyrði. Gat upplýst morgunvaktina um að það vantaði batterí í reykskynjarann á háaloftinu. Ég ætti kannski bara að hringja á lögguna næst þegar ég þarf hjálp eins og þessi gerði.... Spurning hvort þeir tækju vel í það að koma og opna krukku fyrir unga stúlku í mikilli neyð því hana langar svo í nachos......

Tók einhver upp..

Frakkaleikinn í gær og er tilbúinn til að lána spóluna til Finnlands? Það er ekki hægt að horfa á leikina í gegnum ruv.is ef maður býr í útlöndum og Röggi bró vaknaði upp við vondan draum að hafa misst af leiknum. Þannig að það yrði vel þegið ef einhver góðhjartaður þarna úti er til í að hjálpa drengnum að sjá einn besta leik sem íslenskt handboltalandslið hefur spilað ;)

Ég veit núna...

hvenær ég er leiðinlegur nágranni. Það er þegar ég er að horfa á handbolta. Ég er búin að hrópa og kalla og hoppa um alla stofu og sjónvarpið auðvitað í botni. Held að ég hafi brennt meiru á meðan á leiknum stóð heldur en í jóganu áðan. Sá glitta í Huldu og Stefán nokkrum sinnum. Öfundaði þau ekkert... Nei hvern er ég að blekkja, það á náttúrulega bara að lemja svona fólk. Pant giftast strák sem fer með mig í brúðkaupsferð á HM í handbolta.

Mbl menn samir við sig

Já, það er ekki alltaf vandaður fréttaflutningur á mbl. Í þessu tilfelli þykir það greinilega common sense að allir viti um hvaða mál er verið að tala. Svo er það alltaf spurningin, how common is that?

Hljóð eða óhljóð?

Ég lá upp í rúmi í fyrrakvöldi og hugsaði, svona eins og maður gerir stundum. Ég fór að velta fyrir mér hljóðunum sem heyrast á milli íbúða í fjölbýlishúsum. Mér hefur nefnilega fundist heyrast svolítið mikið á milli íbúða hérna í blokkinni minni að undanförnu. Kannski er það ekkert meira en venjulega, ég er kannski bara farin að taka meira eftir því. Ég hef náttúrulega alltaf orðið vel vör við mæðgurnar á efri hæðinni eins og hefur verið sagt frá hér áður. Ég hugsa að það breytist seint. Ég held samt að ég sé að senda góða strauma upp því að ég mætti þeim í Heilsuakademíunni í gær. Mamman var að koma úr Rope yoga. Ekki í hnésokkunum góðu samt.

Svo eru það hjónin á neðri hæðinni. Hef svo sem aldrei séð þau - og aldrei heyrt í neinni konu svona þegar ég spái í því - en ég held samt að þetta séu hjón. Þetta er allavegana pottþétt gamall kall. Þau hlusta á fréttirnar á gömlu gufunni og hlustuðu á messurnar öll jólin. Svo hlýtur hann að vera eitthvað lasinn kallinn því hann hóstar svo mikið þegar hann fer að sofa. Og þegar hann vaknar - og stundum alla nóttina líka. Ég var að spá í að fara niður og bjóða honum hóstasaft í fyrrakvöldi en kunni svo ekki við það.

Svo er það stelpan við hliðina á mér. Ég held að hún eigi kall einhvers staðar út í bæ því hún er aldrei heima. Ég sé stundum kettina hennar tvo sem eru búnir að læra það að koma ekki of nálægt mínum hýbýlum. Sé hundinn eiginlega aldrei en heyri hann væla stundum. Svo heyri ég stundum síma hringja hátt og snjallt. Held samt að hann tilheyri mæðgunum víðfrægu á efri hæðinni.

Svo er það sá sem að pissar svo hátt og snjallt á morgnana - og stundum á kvöldin líka. Hlýtur að vera karlmaður því einhver er fallhæðin. Það fær mig alltaf til að glotta út í annað því að eitthvert skiptið kvörtuðu kellingarnar í Miðholtinu yfir því hvað það heyrðist hátt þegar bróðir minn pissaði á nóttunni. Það er spurning hvort að þetta sé hóstandi kallinn á neðri hæðinni. Læt það samt vera að reyna að komast að því.

Svo er auðvitað spurning hvaða ægilegu hljóð heyrist úr minni íbúð. Ég held nú samt að ég sé auðveldur nágranni, alltaf í vinnunni og kem bara heim til að sofa. Hlusta stundum á Sálina og gospel á kvöldin en aldrei eftir 10. Er svo vel upp alin. Ætli vekjaraklukkan mín sé ekki mest pirrandi, svona þegar ég er búin að snooza í tuttugasta skipti... Það er spurning. Ætli ég vilji nokkuð vita svarið við henni....

Nýtt lúkk!

Haldiði að mín hafi ekki farið að fikta í bloggernum og skipt um útlit á síðunni. Mér finnst ég alveg úber klár núna ;) Reyndar fann ég ekki út hvernig ég átti að halda gamla skilaboðakerfinu en ég meina, maður getur ekki gert allt. Vona bara að þetta blogger skilaboðakerfi virki....

Annars var hún stóra systir mín að byrja að blogga aftur fyrir þá sem vilja fylgjast með því ;)

Heilsumanía

Jæja, þá er fyrstu vikunni á Rope yoga námskeiðinu lokið og ég lifi enn. Það er nánast lygilegt hvað ég er í lélegu formi og hvað það þarf mikið átak hjá mér til að halda smá spennu í kviðvöðvunum. Það er eins og það sé ekkert þar sem vöðvarnir eiga að vera :-/ En mér finnst þetta skemmtilegt og ég er harðákveðin í að koma mér í betra form. Ef eitt námskeið dugir ekki til þá verður bara drifið sig á annað ;)

Ég fékk bókina um endometriosu og mataræði og heildrænar lækningar loksins í gær. Ég byrjaði auðvitað strax að lesa og þetta er svakalega áhugaverð bók. Það verður spennandi að sjá hvort að þetta eigi eftir að hjálpa mér eitthvað. Ég er svo sem löngu farin að pæla í mataræðinu og það þarf ekki svakalega umbyltingu hjá mér en það er margt sem ég get gert betur. Kjarninn er hreinn matur, þe. lífrænt ræktað, rautt kjöt í algjöru lágmarki og mikið af ávöxtum og grænmeti - svona ef einhver vill bjóða mér í mat ;)

Markmið morgundagsins er svo að skrá mig á NLP námskeið sem verður haldið í febrúar. Í stuttu máli lærir maður að hafa stjórn á huganum og að hugsa í lausnum en ekki í vandamálum á svona námskeiði og það gerir öllum gott að læra það. Svona námskeið eru ekki gefins en það reyndist auðveldara að fjármagna það en ég hélt. Fræðslusjóður VR kemur þar sterkur inn.

Þannig að þegar 11 dagar eru liðnir af nýja árinu er heilsumanían á hraðri uppleið. Ekki það að það hafi verið strengd einhver áramótaheit á þessum bænum, rakettan mín hafði bara svona blússandi áhrif.

Myndir

Ég fékk lánaða myndavélina hennar mömmu og þar inni voru Tyrklands myndir. Ég stóðst ekki mátið að henda nokkrum inn. Flestar eru þær frá Efesus og eru bara brot af því besta. Mæli eindregið með því að þið skellið ykkur þangað ;)

Við innganginn í Efesus

Nike gyðjan

Séð niður aðalgötuna

Karlasalernið í hóruhúsinu, það þurfti mikið pláss fyrir viðhengin ;)

Bókasafnið

Allir karlmenn sem komu til Efesus mældu fótinn við þetta fótspor. Ef fóturinn var stærri fengu þeir að fara beint í hóruhúsið. Annars þurftu þeir að fara á bókasafnið fyrst..

Hringleikahúsið

Sætar mæðgur að borða á Þremur Pálmum

Hávaxnasti Tyrkinn sem við hittum, bossinn á Beefeater

Svona eyddum við nokkrum kvöldum, þetta var rólegheitaferð..

Svona eyddum við einum degi, ansi ljúft..

Jólin búin

og lífið hefst fyrir alvöru á morgun. Byrja að kenna og rope yogað byrjar á morgun líka. Geri ráð fyrir að vera með harðsperrur alla vikuna. Tók saman spítala- og læknanóturnar mínar um daginn og komst að því að ég eyddi 38þús krónum í það í fyrra. Get þakkað afsláttarkortinu mínu að það var ekki margfalt meira. En nú er það runnið úr gildi og ég stefni á að halda þessum kostnaðarlið í lágmarki þetta árið og vona að ég verði langt frá því að ná upp í annað afsláttarkort.

Annars á Rúnar hrós dagsins fyrir að hafa sótt skóna sína og vindsængina í gær. Þetta varð eftir í bílnum mínum þegar ég skutlaði honum í Dalinn á þjóðhátíð í fyrra og ég get þakkað manneskjunni sem ákvað að halda svart og hvítt þemapartý fyrir það að Rúnar sótti dótið loksins ;)

Mig langar í föt!!!!!

Mig langar í ný föt og mig langar til útlanda til að versla þau. Fékk 15þús kr gjafabréf í Kringluna í jólagjöf og tók einn rúnt í gegnum Kringluna í gær. Bölvað draslið sem var til þar. Fann ekkert sem mig langaði í, ekki einu sinni á ,,nýju" rekkunum. Týpískt þegar maður á pening. Ég held að málið sé algjörlega að skella sér í borgarferð og versla þar til maður dettur dauður niður - eða svona hér um bil. Væri mest til í að skella mér til Helsinki og slá þar með tvær flugur í einu höggi en það er djöfulli dýrt að fljúga þangað og verður ekki byrjað að fljúga beint fyrr en um miðjan maí. Bömmer.

Skaupið

Mikið var ég undrandi á því að sjá á netinu að fólk hefði almennt ekki verið hrifið af skaupinu. Ég skemmti mér konunglega yfir því, sérstaklega þegar þeir drekktu Valgerði :p Það eina sem ég sá að því var hvað það fjallaði mikið um virkjanamál. Það er málefni sem var svo gjörsamlega nauðgað í fjölmiðlum í fyrra að mér fannst óþarfi að hafa það svona áberandi í skaupinu líka. Löngu búin að fá leið á þessum virkjanaumræðum. En skaupið var fínt, alveg eing og mér finnst það oftast.

Ég held að það væri þjóðráð fyrir þá sem tuða um að láta leggja skaupið niður að temja sér nú bara jákvæða hugsun og horfa á skaupið með jákvæðu hugarfari - þá þarf mikið að klúðrast til að maður verði fyrir vonbrigðum. Maður getur nefnilegast ekki ætlast til þess að liggja í krampakasti allan klukkutímann sem skaupið stendur yfir þegar það á að höfða til sem flestra. Spurning um að minnka aðeins kröfurnar og hafa bara gaman af ;)

Nú árið er liðið í aldanna skaut...

eða því sem næst. Ég ætla ekki að fara yfir helstu atburði ársins hér, ég ætla að sprengja stóru rakettuna mína á miðnætti í kvöld og kveðja það með látum svo það komi örugglega aldrei til baka. Ég vil þakka lesendum síðunnar samfylgdina á árinu og óska þeim öllum gæfu og hamingju á nýja árinu.

Gleðilega hátíð

og vonandi hafið þið sem flest haft það gott yfir hátíðina. Ég er aldeilis búin að hafa það huggulegt og borða góðan mat. Hef bara dandalast á náttfötunum þegar ég hef verið heima hjá mér og horft á Grey's Anatomy og svo dressað mig upp og farið að borða hjá mömmu. Ég fékk margt fallegt í jólagjöf og fallegar kveðjur og þakka bara kærlega fyrir mig!

Röggi bró mættur á klakann

eftir mikið basl. Lenti í Keflavík um klukkan 6 í morgun eftir miklar seinkanir á fluginu. Ég reif mig upp á rassgatinu til að sækja drenginn og nú fær hann að leggja sig á meðan beðið er eftir næsta flugi. Allir að krossa fingur að það verði flogið vestur í dag! Ég fékk hins vegar að mæta beinustu leið í vinnuna og er ekki lítið þreytt.

Hún elsku besta Agga mín er 25 ára í dag. Til hamingju með daginn krúslan mín og hafðu það alveg svakalega gott í dag :)

Endalaus veikindi..

Fékk aðra umgangspestina á stuttum tíma á helginni. Lá alla helgina og rétt meikaði vinnuna í dag. Það verður gott að komast í jólafrí og safna kröftum. Skráði mig annars í rope yoga í dag, á námskeið sem hefst eftir áramótin. Ég ætla ekki að eyða öðru ári í svona veikindarugl. Er enn að bíða eftir bókinni um endometriosu og mataræði sem ég pantaði á Amazon, held áfram að taka það í gegn um leið og hún kemur í hús.

Ég var að..

passa fyrir Dagnýju og Hauk í gærkvöldi. Ég var mjög fegin þegar mamma leit inn en þá var Arnar á skiptiborðinu, það var að sjóða í pottinum og Tómas Orri var byrjaður að gráta í vagninum. Horfði svo á hana með skelfingarsvip þegar hún sagðist vera að fara. En þetta gekk allt saman vel - en ég ætla ekki að eignast svona mörg börn sjálf....

Takk FM 957!!

Það hefur oft verið gert grín að mér fyrir að hlusta á FM en ég skammast mín nú ekkert fyrir það og tel tónlistarsmekk minn ekki verri fyrir vikið. Tel það nú bara merki um menningarsnobb að líta niður á þá sem fíla ekki sömu tónlist og maður sjálfur, hver svo sem hún er. En FM stóð aldeilis fyrir sínu í dag. Ég sendi inn bréf í leik hjá þeim og bað þá um að bjóða Rögga bró til Bolungarvíkur yfir jólin. Það var hringt í mig í dag og FM og Flugfélag Íslands ætla að bjóða Rögga alla leiðina heim yfir jólin. Þannig að það eru allir úber glaðir og sáttir í minni familíu núna og við segjum bara takk FM 957!

Á sama tíma að ári..

Það er ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Kominn desember og farið að styttast í nýtt ár. Ég held að ég sé ekkert ein um það að horfa til baka yfir árið sem er að líða þegar jólin nálgast en núna finnst mér eins og ég þurfi að fara mörg ár aftur í tímann til að rifja upp seinustu áramót. Ef einhver hefði sagt mér þá hvað ætti eftir að ganga á í lífinu mínu þetta árið hefði ég sjálfsagt hlegið mig máttlausa og talið viðkomandi vera nett skrýtinn og þurfa á stórfelldri andlegri aðstoð að halda. En hlutirnir breyttust og þegar ég horfi til baka er ég ekki viss um að ég hafi raunverulega þekkt það fólk sem stóð mér hvað næst fyrir ári síðan. Ég veit ekki einu sinni hvort að mig hafi langað til að þekkja það. Stundum er ég meira að segja efins um að ég hafi þekkt sjálfa mig.

Fyrirgefning er líka ofarlega í huga mér þessa dagana, hvort það sé hægt að fyrirgefa allt. Þrátt fyrir mig langi ekki til að hverfa til hlutanna eins og þeir voru og ég hlakki til að kveðja fortíðina, ef hægt er að segja svo, og hefja nýtt ár, þá er ég ekki búin að fyrirgefa það sem var gert á minn hlut. Ég held að ég eigi aldrei eftir að skilja hvernig er hægt að koma svona fram við annað fólk og þá er erfitt að finna það hjá sér að fyrirgefa. Ég er samt hvorki reið né bitur, mig langar bara að vita af hverju. Fá það staðfest að það hafi ekki verið mér að kenna. Samt veit ég alveg að ég get aldrei borið ábyrgð á hegðun annarra og að það réttlæti ekkert svona framkomu. Stundum þarf bara sálartetrið að heyra að það hafi ekki gert neitt rangt. En þessa hluti ætla ég að sprengja út með gamla árinu, ég veit að tíminn sér um rest.

Ég er hins vegar að gera mér betur og betur grein fyrir því að veikindin eru komin til að vera og að ég verði að sætta mig við að þurfa að eiga í þeim næstu 20 árin, ef ekki um ókomna tíð. Ég er hins vegar viss um að ég geti gert mitt til að halda þeim sem mest niðri og það er eitthvað sem ég er ákveðin í að gera. Ég er komin á ný hormónalyf og þarf að taka pilluna samhliða þeim næstu 5-6 vikurnar. Það er því tvöfaldur hormónaskammtur í gangi og ég er strax farin að finna hvað þráðurinn hefur styst. Þetta er alveg árstíminn til að vera með hormónapirring í hámarki og ég vona bara að ég nái að anda djúpt í jólaösinni sem er framundan svo að ég eigi ekki eftir að hvæsa á fólk sem er svo óheppið að vera á röngum stað á röngum tíma.

En þrátt fyrir allt er ég sátt við lífið í dag og ég veit ekki hvort ég hefði viljað breyta þessu ári sem er að líða. Allt sem hefur gerst hefur gert mig að því sem ég er í dag og ég er allavegana ekki verri manneskja fyrir vikið. Ég gæti nú meira að segja verið betri ef eitthvað er. Það verður forvitnilegt að sjá hvað nýja árið ber í skauti sér og ég ætla ekki einu sinni að reyna að spá fyrir um hvar ég verð stödd í lífinu á sama tíma að ári. Ég veit bara að ég hlakka til að takast á við það sem framundan er :)

Enn eitt slysið..

Það varð banaslys á Vesturlandsveginum í kvöld og núna bíð ég eftir reiðiöldu um að það verði að gera eitthvað til að bæta öryggið á veginum. Þetta er allavegana annað banaslysið á árinu á þessum vegi og það er ótrúlegt að aldrei skuli vera gerðar neinar almennilegar úrbætur á þessum vegi sem liggur þó í gegnum tvö bæjarfélög og hefur hæstu slysatíðni af öllum vegum á landinu. Já, hærri en bæði Suðurlandsvegur og Reykjanesbraut og hefur auk þess meiri umferðarþunga. Ég efast þó að um að þessi reiðialda muni koma, fólk hringdi bara í lögguna og kvartaði yfir því að vegurinn væri lokaður. Alveg ótrúlegt skeytingarleysi.

Ætli ég eigi eftir að lifa þá tíma að Ísland hafi stjórnvöld sem geri eitthvað af viti í samgöngumálum og vinni leynt og ljóst að því að fyrirbyggja slys og bæta umferðarmenningu en ekki plástra bara þar sem verstu slysin verða?

Flottasti skólinn

Tveir póstar í dag, bara fyrir Dagnýju. Stal þessari af víkarabloggi og verð að vera sammála því að þetta er flottasti skóli landsins. Ohh, mig langar heim....

Halló! Get ég fengið keypt egg?

Jæja, Dagný systir var að kvarta undan bloggleysi hjá mér og maður verður nú að bregðast við því svo að heimavinnandi húsmóðirin hafi eitthvað að gera þegar hún vafrar um á netinu. Annars er ekkert að frétta af þessum bænum, nema þið hafið voðalega gaman af því að heyra um bókhald. Það er spurning um að koma sér upp svefnaðstöðu í vinnunni og spara sér bara leiguna. Það er búið að vera alveg óendanlega mikið að gera undanfarið en sem betur fer er farið að hægjast um og aldrei að vita nema maður sjái einhverja af vinum sínum á aðventunni og fari jafnvel að hætta í vinnunni á eðlilegum tíma á daginn.

Kristinn Breki kom og skreytti hjá mér á seinustu helgi og fékk að gista líka. Það var voða notalegt hjá okkur og jólatréð er glæsilega skreytt eftir kappann að vanda. Annars er bara afslöppun framundan, eða allavegana minni vinna en undanfarið og planið er að vera í bænum yfir hátíðarnar. Röggi bró kemur til landsins 21. og verður fram yfir áramót og það verður öfga gaman að hafa hann hérna á þessum árstíma til tilbreytingar.

Annars er hausinn tómur og ég ætla að hætta áður en röflið nær nýjum hæðum. Ég heimta að Dagný kvitti fyrir póstinn og skrifi inn á síðurnar hjá púkunum svo ég hafi eitthvað að gera þegar mér leiðist í vinnunni ;)

Marmaris myndir

Við mæðgur vorum nú ekkert ofvirkar á myndavélinni í fríinu en það voru teknar myndir af okkur í seinasta skiptið sem við fórum í spa-ið á hótelinu. Ég fékk loksins diskinn hjá mömmu og hérna eru nokkrar myndir.

Mamma komin í þvottinn

Rakel á þvottaborðinu

Ég á tyrkneska marmaranum

Sætar mæðgur ;)

Frýnilegar með ískalda body maskið

Rakel fær góða gusu yfir sig

Snilldar kennari ;)

Varð bara að monta mig smá af púkunum mínum í bókfærslunni. Var að ljúka við að fara yfir jólaprófin þeirra og meðaleinkunnirnar voru 9,5 og 9,8 svo ég er bara úber stolt af liðinu. Áður en þið farið að kommenta um að prófin hafi verið of létt þá vil ég benda á að þetta er þannig fag að annað hvort kanntu það eða ekki og venjulega fá nemendur 10 eða núll og ekkert þar á milli. Á prófunum komu fram öll þau atriði sem þau hafa lært í vetur og þessu var bara rúllað upp með stæl. Mikið asskoti er ég ánægð :)

Grenj....

Pabbi ætlaði að vera svo góður að kaupa fyrir mig ilmvatn í fríhöfninni á leiðinni heim. En nei, ilmvatnið mitt var hvorki til í Köben né í Keflavík og nú þarf ég víst að fara að finna mér nýtt ilmvatn - og believe you me það tók laaaangan tíma að finna þessa lykt. Kannski spurning um að kíkja inn í allar snyrtivörubúðir sem verða á vegi mínum í jólagjafaleiðöngrum og sjá hvort að þar leynist eitt glas af Simply frá Clinique.... Ef allir góðir englar vaka yfir mér finn ég kannski líka sólarpúður frá Lancome - þetta gamla góða í stóru boxunum. Hvað er málið með snyrtivöruframleiðendur að hætta alltaf framleiðslu á bestu vörunum??

Gæsahúð og hrollur

Þeir sem þekkja mig vita að ég er enginn Bubba aðdáandi. Þess vegna hef ég aldrei heyrt þetta lag. Textann sá ég hins vegar á síðu hjá gömlum nemanda og um mig fór hrollur. Ég fékk sömu gæsahúðina og alltaf þegar byrjar að hvessa og snjóa og vindurinn gnauðar úti. Sömu tilfinningu og maður upplifði í janúar og október 1995. Þetta er magnaður texti.

Bubbi Morthens - Með vindinum kemur kvíðinn

Fyrir vestan er veturinn stríður
vokir yfir byggð og tíminn líður.
Með sólvana daga, dapurlegan róm
dreymir ekki alla himnanna blóm.

Vegirnir lokast, veturinn hamast,
vörnin er engin, þorpið lamast.
Menn horfa upp í hlíðina, sjá ekki neitt
himinn og jörð renna saman í eitt.

Dag eftir dag snjónum kyngdi niður,
dúnmjúk mjöll, þessi hvíti friður.
Í rökkrinu þorpið sýndist svo smátt,
svo fór hann að hvessa úr annarri átt.

Og með vindinum kemur kvíðinn,
úti er kolsvört hríðin.
Og fjallið það öskrar svo fellur öll hlíðin
og húsin þau hverfa í kófið.

Eitt andartak stóð tíminn kyrr,
æddi síðan inn um glugga og dyr.
Hreif burt vonir, reif upp rætur,
einhvers staðar engill grætur.

Hvers vegna hér - menn spá og spyrja,
spurningar flæða hvar á að byrja.
Fólkið á þig kallar Kristur,
kvölin nístir bræður og systur.

Tárin eru leið til að lækna undir
lífið er aðeins þessar stundir.
Gangverk lífsins þau látlaust tifa
og við lærum með sorginni að lifa.

Og með vindinum?

VILTU KOMA ÞÉR Á FÆTUR!!!!

Það búa afar, tja hvað skal segja - skrautlegar kannski, mæðgur fyrir ofan mig. Undanfarna morgna hefur dóttirin greinilega átt afar erfitt með að koma sér á fætur en þrátt fyrir að ég hafi lítið sem ekkert hitt þessar mæðgur eða spjallað við þær þá veit ég það að þær eru alltaf samferða út á morgnana. Venjulega hrekk ég upp við það þegar mamman kallar á dóttur sína að fara að koma sér á fætur - og hún öskrar eitthvað misskiljanlegt til baka. Mér bregður ennþá það mikið við öll þessi læti að ég tek þetta hreinlega til mín og hrökklast fram úr rúminu sjálf. Það er kannski bara ágætt, ég sef þá ekki yfir mig á meðan.

Árviss viðburður...

en kemur Reykvíkingum alltaf jafn mikið á óvart. Að sjálfsögðu er ég að tala um fyrsta alvöru snjóinn. Ég skemmti mér konunglega áðan við að fylgjast með einni gellu í blokkinni á móti moka upp bílinn sinn - ef hægt er að segja svo. Það var smá skafl fyrir aftan bílinn og þurfti kannski að moka smá. Þetta tók hana hins vegar góðan hálftíma og hún mokaði öllu fyrir bílana sem voru við hliðina á henni. Ég hefði náð í hana og látið hana moka frá þeim bílum líka ef ég hefði átt þá. Það er svo alveg magnað að Lögreglan þurfi að taka það fram í fjölmiðlum að fólk eigi ekki að vera á ferðinni á sumardekkjum. Fólk er fífl - það er eiginlega ekki hægt að segja annað.

Stolt af kallinum

Það er ekkert gefið í pólitík og það hefur sést greinilega í prófkjörum undanfarið. Pabbi hlaut ekki brautargengi í prófkjörinu í gær og auðvitað eru það vonbrigði fyrir hann. Ég hef aldrei viljað vera flokksbundin og hef alls ekki alltaf verið sammála karli föður mínum en ég hef alltaf borið virðingu fyrir því starfi sem hann hefur unnið af hendi. Þrátt fyrir úrslit gærdagsins er ég stolt af kallinum. Hann hefur alltaf staðið á sínu þrátt fyrir að á móti hafi blásið og það er meira en hægt er að segja um margan þingmanninn sem skiptir oft um lið eftir vindáttum. Eins og einhver vitur maður sagði eitt sinn, þá er einn djarfur maður oft meirihlutinn.

En pólitíkin er hins vegar tík og ég á ekki eftir að gráta það ef hann ákveður að hætta í stjórnmálum. Eftir að stjórnmálaumræða færðist í meira mæli inn á netið þá gleymist það æ oftar að aðgát skal höfð í nærveru sálar. Oft verður persónulegt skítkast meira ráðandi í umræðu þeirra sem tjá sig á netinu þar sem viðkomandi er ekki í aðstöðu til að svara fyrir sig. Það er nú samt þannig að það er gott fólk að vinna á öllum vígstöðvum í pólitík og þrátt fyrir að maður sé ekki sammála þeirra vinnubrögðum og/eða skoðunum þá hefur maður engan rétt á því að vaða með skít og drullu yfir persónu þeirra - þó svo að málefnaleg gagnrýni standi alltaf fyrir sínu. Því eins og áður sagði skal aðgát höfð í nærveru sálar og fátt er eins meiðandi og einmitt orð.

Umræðan um pabba hefur oft verið óvægin og ég reyni oftast að leiða hana hjá mér. Hans eigin flokksmenn hafa oft gengið hart fram og hafa haft í frammi ummæli sem segja meira um þá sjálfa en pabba. Ekki það að ég sé viðkvæm fyrir gagnrýni á pabba eða hans störf, við systkinin erum alin upp á mjög pólitísku heimili þar sem er langt í frá gefið að allir séu sammála. Ég hef ávallt verið foreldrum mínum þakklát fyrir það að hafa ekki troðið sínum skoðunum upp á okkur heldur frekar alið okkur upp til þess að hafa okkar eigin skoðanir. Maður væri hins vegar gerður úr steini ef það kæmi ekki við mann þegar einhver sem stendur manni nærri er beinlínis rakkaður niður í fjölmiðlum. Og það er einmitt mergur málsins. Hvort sem það er í stjórnmálum eða annars staðar í samfélaginu þá skal aðgát höfð í nærveru sálar. Það er vonandi að sem flestir taki það sér til fyrirmyndar.

Eragon

Ég tók andköf af spenningi fyrst þegar ég las þessa frétt á mbl. Í fljótfærni minni hélt ég að þriðja bókin um Eragon væri loksins komin. En nei, þetta er bara bók númer tvö á íslensku - sem ég er auðvitað löngu búin að lesa á ensku. Þannig að ég verð að bíða enn um sinn eftir bók númer þrjú.

Ég vil benda fólki á að hlusta á Laufskálann síðan í gær á ruv.is. Þar var verið að spjalla við hann Valdimar Víðisson, frænda minn, sem er skólastjóri í Grunnskólanum á Grenivík. Ég hlustaði á þáttinn í gær og hann stóð sig frábærlega og margt varið í það sem hann hafði að segja.

Annars hef ég ekki mikið að segja þessa dagana, vaskur og jólapróf framundan. Ég hef ekki nennt að tjá mig um þessi innflytjendamál hérna aðallega vegna þess að mér finnst umræðan á sorglegu plani. Mér finnst fólk alveg jafn sorglegt sem vill halda öllum útlendingum frá landinu og þeir sem stimpla alla sem rasista sem vilja ræða þessi mál. Í mínum huga er hvorki gott að loka landinu fyrir útlendingum né að hafa aðgang þeirra að landinu alveg frjálsan og ég neita að láta stimpla mig sem rasista fyrir að vilja ekki frjálst flæði innflytjenda til landsins.

Ekki hæf til útgerðar

Helginni var eytt með vinnufélögunum á Sólheimum í Grímsnesi. Það var hinn besta skemmtun og kann ég mömmu og Sveinbirni bestu þakkir fyrir. Sérstaklega fyrir að hafa tekið mig með heim aftur. Það sem stendur upp úr eftir ferðina er að konan hafi ekki verið hæf til útgerðar og þarf fólk að fara á Draugasetrið á Stokkseyri til að fá frekari útskýringar á því. Eins urðu glottin eftir á Sólheimum, ásamt lífrænt ræktaða bjórnum, rauðvíninu og hvítvíninu - sem er reyndar vel hægt að mæla með. Fólk þarf samt að gera sér ferð á Sólheima til að fá sér flösku af slíku góðgæti, tilvalið að ná sér í glott í leiðinni og glotta eins og fífl alla leiðina heim ;)

Sektin er komin í hús...

...Það verða engar jólagjafir frá mér í ár.

Erla móða og Tómas Orri

Þá er litli kúturinn kominn með nafn. Tómas Orri varð fyrir valinu og á það alveg einstaklega vel við litla kútinn sem hefur verið kallaður Tommi togvagn af okkur í fjölskyldunni síðan hann fæddist :p Læt fylgja hérna mynd af honum í skírnarkjólnum með sinni einstaklega myndarlegu móðursystur ;)

Þessi hefur þokkalega verið á þörfinni. Greyið maðurinn, hehehe....

Kveðja

Við kveðjum í dag mann sem hefur reynst fjölskyldunni minni afar vel og alltaf verið til staðar þegar við þurftum á að halda. Mig langar að setja hérna inn ljóðið sem Dagný systir fann til að setja í minningargreinina frá okkur systkinunum um leið og ég sendi mínar innilegustu samúðarkveðjur í Keflavíkina. Þú veist hvar við erum Sigrún mín ef það er eitthvað sem við getum gert.

Hér við lífsins leiðarenda

leitar klökkur hugurinn.

Hjartans þakkir því skal senda

þér, og kveðjur vinur minn.

Meðan ég er moldum yfir

man ég okkar kynni vel.

Þín í anda áfram lifir

alúð, tryggð og vinarþel.
(höf. Óþekktur)

Læknar og spítalar

Ég hef aldrei verið hrifin af læknum og enn síður af spítölum en hef því miður talsvert þurft að nýta mér þjónustu þeirra þetta árið. Mér hefur oft verið hugsað til frasans ,,við erum með besta heilbrigðiskerfið í heiminum". Það er nefnilegast langt í frá að svo sé og það er ég búin að reka mig á aftur og aftur. Ég myndi hins vegar hiklaust halda því fram að starfsfólkið innan heilbrigðisgeirans væri með því besta sem gerist og það er að vinna frábært starf við oft ansi ömurlegar aðstæður.

En það eru undantekningar á því eins og á öllu öðru. Á mánudagskvöldið þurfti ég að fara niðrá Læknavaktina á Smáratorgi og var þjónustan þar svo innilega fyrir neðan allar hellur að ég get bara ekki annað en sagt frá því. Ég hringdi þangað fyrst til að leita ráða vegna afar slæms höfuðverkjar sem var að hrjá mig og indæl hjúkka sagði mér að koma strax til þeirra sem ég og gerði. Mamma fór með mér því ég var í engu ástandi til að keyra sjálf. Það var enginn að bíða í móttökunni svo við fórum strax til ritarans og var mér þá svo illt að ég hálf grét og stóð varla í lappirnar. Ekki var það nógu áríðandi til að ég fengi afgreiðslu strax og konan fór að kalla upp fólk sem var að greiða fyrir læknisvottorð og eitthvað þvíumlíkt. Mamma lét mig því setjast og beið eftir að kæmi að okkur. Þegar ég kom svo inn til læknisins var hausinn við það að springa og flökurleikinn bætti ekki úr skák og ég leit heldur illa út. Gat ekki setið upprétt í stólnum og var bókstaflega við það að leka niður. Læknirinn hins vegar skammaðist bara út í mig hvað ég hefði tekið af verkjalyfjum um daginn og ætlaði nú bara ekkert að gera. Mamma var hins vegar frek og vildi vita hvort þetta væru einkenni blóðtappa en honum fannst þetta augljóslega hið mesta vesen í okkur en tók blóðþrýstinginn til að friða mömmu. Sendi okkur svo bara út aftur og sagði mér að fara niðrá slysó. Spurði ekki að neinu og gerði ekki neitt.

Á slysó fór ég framfyrir í röðinni og var farið nánast beint með mig inn á skoðunarherbergi þar sem ég fékk að leggjast niður og hjúkkan tók blóþrýstinginn. Svo tók við bið. Og bið. Ég fékk verkjalyf eftir 2 tíma og var í rauninni bara sprautuð niður og þá voru líka teknar blóðprufur. Og þá tók við ennþá meiri bið eftir niðurstöðunum úr þeim. En þrátt fyrir alla biðina á slysó þá var starfsfólkið frábært - þegar það var á staðnum. Það svaraði þolinmótt öllum okkar spurningum og upplýsti okkur mjög vel um það sem stóð til að rannsaka og hvað það þýddi allt saman.

Ég skil ekki ennþá af hverju læknirinn á Læknavaktinni spurði engra spurninga og af hverju hann gerði ekki neitt. Ég veit bara að ég fer ekki þangað inn fyrir dyr aftur og þó svo ég þurfi að bíða í marga klukkutíma þá fer ég bara beint niðrá slysó næst þegar eitthvað bjátar á.

Fór á Mýrina í gær. Fannst hún bara nokkuð góð. Ég var ekkert upprifin af leikaravalinu þegar ég heyrði af því fyrst fyrir utan að ég hafði trú á Ágústu Evu í hlutverki Evu Lindar. Ingvar E. kom bara vel út sem Erlendur þrátt fyrir að ég hafi gert mér aðra mynd af honum. Ég keypti alveg karakterinn. Björn Hlynur var líka æði sem Sigurður Óli. Bara flottur. Ólafía Hrönn var hins vegar hreinn horror sem Elínborg. Ég keypti hana aldrei og satt best að segja fannst mér karakterinn verulega illa túlkaður hjá henni. Í mínum huga var Elínborg ekki svona hryssingsleg og tóm eins og mér fannst Ólafía Hrönn vera. Eins fannst mér LandRoverinn sem Erlendur keyrði um á einum of flottur eitthvað og engan veginn passa inn í heim Erlendar.

En myndin var í heildina séð góð og ég get tekið undir það að þetta sé besta mynd Baltasars. Hann er trúr bókinni og lagar söguþráð hennar vel að handritinu. Það var mikið af skemmtilegum karakterum og það stóðu sig allir frábærlega - nema Ólafía Hrönn greyið.

Annars er stemmarinn fyrir að blogga dottinn niður. Var að koma frá því að kenna og þetta var fjandi dýr tími þökk sé bölvuðum mótorhjólalöggunum á Hringbrautinni.....

Allir að fylgjast með þessum samtökum í framtíðinni :)

Í fréttum er þetta helst

Jæja, þá er heldur annasamri helgi lokið. Ég átti bara ljúfan afmælisdag sem var að mestu leyti eitt í vinnunni. Var ekki búin að vinna fyrr en að ganga 7 og átti svo bara rólegt kvöld heima, fór í ljós og horfði á Bráðavaktina ;)

Á föstudaginn fór ég á stofnfund samtaka kvenna með endometriosu eða legslímuflakk - sem þykir víst ekki huggulegt orð. Það var ágætt að mæta þangað og heyra reynslusögur annarra sem hafa gengið í gegnum svipaða lífsreynslu og ég. Sérstaklega ánægjulegt að sjá hversu margar af þeim hafa eignast börn þrátt fyrir ófrjósemisdóminn sem margar konur með þennan sjúkdóm fá oft að heyra ansi ungar. Sérstakur gestur var formaður dönsku endometriosusamtakanna og það var afar fróðlegt að heyra í henni. Það hefur mikill árangur náðst í Danmörku í kynningu á sjúkdóminum en samt hafa ca 15% kvenna með hann verið sagt upp störfum sökum hans. Það hljómar ótrúlega en ég hef alltaf verið með móral í gegnum tíðina þegar ég hef legið veik heima með túrverki. Maður fær ótrúlega oft það viðhorf að þetta sé bölvaður aumingjaskapur í manni og að maður hljóti nú að geta harkað þetta af sér. Þrátt fyrir að maður hafi venjulega notið skilnings yfirmanna þá náði hann ekki mjög langt. Kannski ekki skrýtið miðað við hvað þessi sjúkdómur er lítið þekktur hér á landi en nú verður vonandi bætt úr því. Það var allavegana frábært að hitta allar þessar konur og fá staðfestingu á því að það sem maður hefur verið að bögglast með síðan maður byrjaði á blæðingum sé ekki eðlilegt og að það sé hægt að lifa öðruvísi en að vera uppdópaður í hvert sinn sem maður fer á túr.

Eftir stofnfundinn rauk ég heim til að elda fyrir Geira og Rakel en Geiri ætlaði að hjálpa mér að setja saman nýja stofuskápinn minn. Það gekk hins vegar ekki betur en svo að þegar við opnuðum kassana sást að það hafði verið sendur rangur litur og við spjölluðum því bara fram eftir kvöldi. Alltaf gaman að taka svona rólegheitakvöld með vinum sínum :)

Laugardagurinn fór svo í að undirbúa kaffiboð fyrir familíuna. Afrekaði að baka vöfflur í fyrsta skipti og prófaði að gera tvo brauðrétti alveg sjálf og ég held að þetta hafi heppnast alveg ágætlega. Kolla kom svo í bæinn með hluta af púkunum og gelgjurnar fengu að gista hjá frænku sinni. Alltaf gaman að fá gesti :)

Svo var seinasta formúla ársins í gær. Ég ákvað nú að horfa á hana svona til tilbreytingar, hef ekki nennt að fylgjast mikið með undanfarið. Schumi hættur núna, Raikkonen farinn til Ferrari og Vodafone farið að sponsa McLaren. Þarf ég að segja meira? Sé svo sem ekki á eftir Schuma en öll mín formúluprinsipp eru farin fyrir bý eftir þessa keppni. Hef næstu sex mánuði til að sofa á þeim.

Annars eru heitustu pælingarnar að halda innflutningspartý 4. nóvember. Eruði geim?

Enn eitt árið....

þó svo að ég streitist mikið við.... Alltaf gaman að eiga afmæli :)

Erla móða og litli frændi

með litla púk... sorrý, drenginn alveg nýjann. Algjör krús

Maður varð nú að fá að máta ;)

Klár nemandi....

After careful scrutiny, it is our understanding that the student was given credit for the answer, but the board of education has warned math teachers to be more specific in the future.

Pælingar...

Fyrir rétt hálfu ári síðan fór af stað með látum sú rússibanareið sem hefur einkennt lífið mitt síðan. Ég veiktist, ef hægt er að segja svo, og þurfti óvænt að standa í þeim veikindum ein. Með hjálp fjölskyldunnar og góðra vina náði ég að fara ágætlega stemmd inn á spítalann og mínir nánustu stóðu sem klettur við hliðina á mér á meðan ég var að komast á fætur aftur. Og breytingarnar héldu áfram, ég útskrifaðist úr skólanum, Agga eignaðist Úlf og ég flutti. Ég ákvað að taka að mér smá kennslu og er núna búin að breyta heldur betur til í vinnunni. Þegar ég horfi til baka finnst mér eins og þessi örlagaríki dagur fyrir hálfu ári síðan hafi verið í öðru lífi. Það er varla að mér finnist það hafa verið í mínu lífi.

Og ekki vantar tímamótin þessa dagana. 27 ára afmælið nálgast eins og óð fluga þrátt fyrir að mér finnist það vera í margra ára fjarlægð. Á meðan systir mín, sem er ári eldri en ég, hugsar um drengina sína þrjá hef ég ekki hugmynd um hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Ég bölva fólki í hljóði sem spyr mig hvenær ég ætli að koma með eitt lítið og speisa út í samræðum þar sem umræðuefnið er fæðingar og ungabörn. Kannski soldið kaldhæðnislegt með það í huga að ef ég ætla mér að eignast börn þá hefði verið best ef ég byrjaði að reyna í gær. En kannski ekkert skrýtið. Enda getið þið ímyndað ykkur svipinn á hugsanlegum vonbiðlum við að fá slíkar fréttir. Hver vill taka tímann þangað til rykið fer að þyrlast undan skónum þeirra?

En þrátt fyrir að þetta hljómi voða svartsýnislegt þá ligg ég ekkert í djúpu þunglyndi. Ég er sátt við lífið mitt eins og það er í dag og á vissan hátt finnst mér það skemmtilegt að hafa ekki hugmynd um hvað framtíðin ber í skauti sér. Að hafa nákvæmlega ekki neitt planað og bara njóta þess að vera til. Ég hefði viljað sleppa við pressuna frá læknunum og samfélaginu með þessar blessuðu barneignir. Þessi grey koma þegar þau eiga að koma og á þann hátt sem þau eiga að koma. Því trúi ég allavegana og ég er sátt við mitt hlutskipti. Aðgerðin gerði mig heldur ekki tilbúnari til að eignast börn. Afleiðingar hennar juku bara utanaðkomandi pressu á mig að eignast þau – alveg óðháð því að það vantar einn mikilvægan hlekk inn í mitt líf til að barneignir geti átt sér stað, þ.e. kærasta. Eina ástæðan fyrir því að ég velti þessu svona mikið fyrir mér er af því að allir aðrir virðast gera það.

Stundum finnst mér eins og það sé ætlast til þess að ég hlaupi beint út á djammið, snari einn myndarlegan og verði ólétt helst á fyrsta kvöldi. Eins og enginn skilji að ég hef engan áhuga á því. Eins og enginn skilji að þó svo mig langi til að eignast mína fjölskyldu í framtíðinni þá hafi ég engann áhuga á því að ana út í hlutina. Eins og enginn skilji hversu absúrd þetta hljómar allt saman í mínum eyrum.

Ég er mikið að spá í að sekta fólk um hundrað kall í hvert skipti sem ég er spurð út í barneignir. Já, eða út í kallamál. Þá kannski fer fólk að hætta þessu. Já, kannski ég geri það bara. Ekki samt hafa neinar áhyggjur, þið megið alveg leggja inn á mig ef þið eruð ekki með klink.

Træt

Minnz er þreyttur. Eftir að hafa næstum dáið við að labba upp stigann til tannlæknisins um daginn þá varð mér ljóst að ég get ekki beðið lengur með að byggja upp líkamann eftir spítalavistina. Síðan þá hef ég farið einu sinni í sund og svo fór ég í göngutúr áðan. Hörku dugleg.... En þetta er allt í áttina og kannski verð ég farin að geta tekið stigann þegar veturinn er liðinn. Svo ef einhver er memm í að synda eða fara í göngutúr þá er um að gera að láta mig vita ;)

Annars er það helst í fréttum að ég er hætt að vinna hjá henni mömmu minni og farin að vinna hjá honum Sveinbirni. Það er nú bara í næsta herbergi en samt sem áður er verið að klippa á naflastrenginn og það er óneitanlega skrýtið að breyta svona til. Var svona pínu týnd í vinnunni í dag. En þetta hlýtur allt að koma og ég vona bara að þetta eigi eftir að ganga vel og gera okkur mæðgum gott. Hildur skvísa er svo að koma í bæinn á morgun og ætlar að gista hjá mér svo það verður vafalítið eitthvað skemmtilegt brallað eftir vinnu á morgun og spjallað fram eftir nóttu eins og okkur einum er lagið ;) Svo eru ýmis tilefni til pælinga þessa dagana, hendi kannski inn færslu ef mér tekst að koma þeim á blað.

Myndir af litla labbakút

Jæja, þá koma loksins myndir af litla kútnum. Hann var 14 merkur og 51 cm (held ég alveg örugglega). Það vantar ekki hárið á þennan frekar en bræður hans ;)

Sætastur :)

Algjör krús :)

Hún Agnes beiba á afmæli í dag og er orðin þrítug snótin. Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það öfga gott í dag :)

Lítill prins kominn í heiminn

Það kom lítill labbakútur í heiminn núna rétt fyrir hádegið. Þriðja barn Dagnýjar og Hauks fyrir þá sem ekki vita það. Myndir og málin koma inn um leið og ég fæ það í hendurnar.

Annars segi ég bara til hamingju með litla prinsinn kæra fjölskylda :D

Allt að gerast

Dagný systir fór á fæðingardeildina snemma í morgun og það er því allt að gerast :) Kiddi þarf því ekki að hafa áhyggjur af því að ég fái púkann í afmælisgjöf ;)

Rólegheit

Helgin var tekin í rólegheitum. Var að vinna auðvitað og svo gisti Kristinn Breki hjá mér á laugardagskvöldinu. Var búin að lofa honum að fá að ,,djamma" einum með frænku sinni ;) Það var bara úber ljúft hjá okkur frændsystkinunum en hann hafði pínu áhyggjur af því að mér leiddist að búa svona aleinni. Bara dúlla.

Það er svo lítið að frétta af Dagnýju systur. Púkinn ætlar að láta bíða eftir sér. Ég spurði Kidda hvort að ég fengi kannski bara púkann í afmælisgjöf. Hann hló nú bara og hélt nú ekki. Ég fengi nú bara venjulega afmælisgjöf frá þeim. Alltaf sami snillinn ;)

Bara 21....

Ég var að kenna áðan og var spurð að því hvernig í ósköpunum ég gæti verið búin með Kennó þegar ég væri bara 21..... Ég sprakk nú bara úr hlátri og þakkaði stelpunni kærlega fyrir að halda að ég væri bara 21.... Hún er pottþétt búin að vinna sér inn fullt hús í kennaraeinkunn ;)

Hann Þorgeir Valur vinur minn á afmæli í dag. Ég ætla að senda honum afmæliskveðju hérna þó svo að hann lesi aldrei blogg ;) Til hamingju með daginn elskan mín og hafðu það öfga gott í dag :)

Hún Hildur beiba á afmæli í dag. Til hamingju með daginn elskan mín og ég sendi bestu kveðjur til Eyja! Vonandi áttu eftir að eiga góðan dag :)

Stopp! Gardínur...

Loksins, loksins eru komnar gardínur fyrir gluggann í herberginu mínu. Og meira að segja í gestaherberginu líka. Ég get haft opin gluggann án þess að það skrjáfi í álpappírnum og get meira að segja dregið frá og fyrir þannig að það verði bjart á daginn. Þvílíkur lúxus. Er líka komin með hillur á baðið og loksins að komast smá skipulag á þar. Veitti sko ekkert af því. Nú vantar mig bara einhvern handlaginn til að hjálpa mér að hengja upp myndir og ljós. Hef varla samvisku í að angra Hauk með það, enda er von á þriðja barni hans og Dagnýjar í heiminn þessa dagana.

En að öðru. Verð bara að tjá mig um þetta Stopp átak sem er í gangi þessa dagana. Þrátt fyrir að mér finnist skelfilegt hvað það hafa margir látist í umferðinni á árinu þá hef ég sjaldan heyrt aðra eins vitleysu og þetta átak. Hvaða heilvita maður trúir því að tímabundið átak komi til með að breyta umferðarmenningu Íslendinga? Hefði ekki frekar mátt eyða öllum milljónunum sem er búið að eyða í auglýsingar í að bæta gæði ökunáms? Í að bæta vegi og skapa öruggari lausnir í vegakerfinu? Vinna að framtíðarlausnum í stað þess að eyða fullt af peningum í e-ð átak sem verður gleymt og grafið eftir mánuð?! Ég ætla allavegana ekki að taka þátt í þessari vitleysu með því að skrifa nafnið mitt á einhverja heimasíðu. Ég mun hins vegar hægja á mér í hvert sinn sem ég keyri fram hjá skilti þar sem kemur fram fjöldi þeirra sem hafa látist í umferðinni á árinu. Ég vona bara að þessi málefni verði stór í komandi kosningabaráttu og að staðið verði við stóru orðin. Ekki bara blásið til átaks.

Veisla

Nammm, mamma var að hringja og spurja hvað ég vildi úr Gamla bakaríinu. Að sjálfsögðu bað ég um kringlur og snúð. Verst að það skuli vera hætt að framleiða skyr á Ísafirði, annars hefði ég beðið um ca kíló af alvöru skyri líka.

Ég er búin að þvo mikið síðan ég kom heim og er mikið búin að eyða tíma í að raða inn í fataskápinn hjá mér. Það pirrar mig mikið hvað hann er lítill og hann er nánast að verða fullur. Ég fékk að heyra það þegar ég flutti að það hefði nú þurft aukaferð á sendiferðabílnum með fötin mín en ég blæs á svoleiðis vitleysu. Ég á ekkert mikið af fötum, skáparnir í íbúðinni eru bara svona litlir. Það er nú bara ekkert flóknara en það.

Jeg fryser til bane...

Jæja, er komin heim á klakann aftur og lífið að komast í sinn vanagang. Eins og það var nú gott að vera í fríi þá er líka öfga gott að vera komin heim aftur. Ég er á fullu að koma mér betur fyrir í íbúðinni enda var margt eftir þegar ég fór út. Ég er loksins búin að fá mér nýtt handfang á frystinn hjá mér, segi ekki hvað ég ýtti því á undan mér lengi..., og helgin fer í að koma upp gardínum og myndum. Í næstu viku ætla ég svo að dúllast við að bæsa nokkra hluti hérna og þegar Agga mín kemur heim frá Lúx förum við í að búa til flott munstur sem verður skorið út í filmurnar sem fara í eldhúsgluggana. Þá ætti að verða orðið nokkuð notalegt hérna hjá mér þó svo að allt stærra verði að bíða betri tíma. Er samt búin að spotta út eldhúsborð og stóla sem mig langar í, sjónvarpsskáp og ljósakrónu í holið. Gjafabréf í Ikea eru því vel þegnar afmælis- og jólagjafir í ár, já eða peningur upp í ljós ;) ;)

Annars er mest lítið að frétta. Ég mæti spræk í vinnuna klukkan 8 á morgnana og er venjulega mætt fyrst, mömmu til mikillar furðu. Fríið hefur augljóslega gert mér gott. Annars er ég venjulega heima á kvöldin að dúllast í íbúðinni fyrir þá sem eiga eftir að kíkja í heimsókn, hóst hóst. Ég er ennþá að melta formúlufréttirnar, að Raikkonen sé að fara til Ferrari. Hrein og klár vörusvik eru mér nú efst í huga og ég veit ekkert með hverjum ég á að halda í formúlunni lengur. Hreinn og klár skandall. En jæja, ætla að fara að gera eitthvað af viti hérna. Lofa að gíra mig upp í að blogga um eitthvað skemmtilegra fyrst ég er komin með netið heima, allavegana um leið og heilinn fer að virka almennilega eftir fríið ;)

Hún Karen Líf skvísa er 8 ára í dag. Til hamingju með daginn elskan mín! Ég sendi bestu kveðjur í Grundarfjörðinn og vona að þú hafir það skemmtilegt í dag :)

19. september

Stórafmælin koma á færibandi þessa dagana en í gær varð hann Röggi bró 25 ára. Er loksins búin að ná mér í aldri drengurinn ;) Til lukku með daginn elskan mín! Vonandi áttirðu góðan dag :)

18. september

Anna Þóra skvísa varð hvorki meira né minna en þrítug þann 18. september. Hún er í miðjunni á myndinni á góðri stundu með mér og Ásu. Til hamingju með daginn elsku dúllan mín! Vonandi áttirðu góðan dag :)

Hello, th?s is Marmaris calling!

Hae all?r, er bara ad lata vita af okkur maedgum. Vid komumst afallalaust til Marmaris eftir langt ferdalag. Her er aedislegt ad vera, hitinn fer upp i taepar 40 gradur a daginn og a kvoldin fer hann rett nidur i 30 gradur. Vid erum bunar ad gera helling tessa fyrstu daga okkar her. Forum i skodunarferd i bod? ferdaskrifstofunnar fyrsta daginn og forum svo til Efesus i gaer. Tad var long ferd en hverrar kronu og hverrar minutu virdi. Fyr?r ta sem ekki vita er nuna verid ad grafa upp tridju Efesus borgina og er talid ad hun hafi byggst upp a fyrstu old eft?r Krist. Tad er buid ad grafa upp ca 30 prosent af borginni og tetta eru alveg magnadar fornminjar. Tarna bjuggu medal annars Johannes gudspjallamadur og Pall Postul? og Maria Mey eyddi tarna seinustu aev?arum sinum. Vid skodudum einmitt heimili hennar og tad var olysanlegt!! Madur fylltist lotningu vid ad fara tar inn. Tar er haegt ad tvo ser upp ur helgu vatni og tad ma einnig taka med ser logg i brusum. Tad gerdum vid ad sjalfsogdu og tokum nog til ad haegt vaeri ad skira litla krilid sem a ad koma bradum i heiminn og vonandi nog fyrir naesta barnabarn lika. Hver svo sem a eftir ad koma med tad! Svo erum vid ad sjalfsogdu bunar ad fara i tyrkneskt bad og tad er frabaert!! Madur er skrubbadur og skrubbadur og eg hef aldrei verid jafn hrein eins og eftir tad, svei mer ta. Gaurinn helt tvi lika fram ad eg hefdi orugglega ekki tvegid mer i manud, hehe. Madur faer svo andlitsmaska eftir skrubbid og svo geggjad nudd. Vid vorum tarna i trja tima og komum endurnaerdar ut. Tetta a madur pottthett eftir ad gera oft herna! Svo er bara ad worka tannid naestu daga svo madur komi nu frisklegur heim ;)

Vid viljum svo senda arnadaroskir i Grenibyggdina en hann Haukur a afmaeli i dag. Vid sendum solargeisla i Costa Del Grenibyggd ;)

Vid viljum lika senda okkar innilegustu samudarkvedjur heim i Bolungarvikina. Vid hugsum hlytt til tin elsku Bogga okkar og allrar tinnar fjolskyldu og erum med ykkur i huganum.

Hann Kristinn Breki á afmæli í dag og er orðinn 7 ára drengurinn. Ótrúlegt hvað börnin eldast alltaf hratt.... Til hamingju með afmælið elsku dúllan mín og hafðu það öfga skemmtilegt í dag :)

Læknar og sprengjur

Ég fór í fyrsta tékk til læknisins í dag síðan ég útskrifaðist af spítalanum. Það er bara allt í góðu standi og ég þarf ekki annan skammt af lyfjunum mér til mikillar gleði :) Þá á ég bara eftir að hitta hinn lækninn og þá er ég laus úr þessu læknastússi, næsta hálfa árið amk. Ég þurfti að bíða soldla stund á spítalanum í morgun og fór að rifja upp þessa viku sem ég var þar. Maturinn er náttúrulega sér kapítuli, ég hef bara aldrei séð eins undarlega samsetningu á mat og það kom mér á óvart hvað maturinn var í raun óhollur. Alltaf sætt með kaffinu, bæði um miðjan dag og á kvöldin o.s.frv. Það var happa glappa hvort ég gat fengið ávexti þegar ég bað um þá og það fannst mér mjög skrýtið. Að ávöxtum og grænmeti væri ekki haldið að sjúklingunum frekar en kökum og sætabrauði.

Svo var það blessaði stofugangurinn... Báðir læknarnir mínir voru, og eru, alveg frábærir og lítið mál að tala við þá en á stofugangi sá maður strolluna af læknanemum elta lækninn út um allan gang. Svo stóð liðið hálf vandræðalegt og stíft við rúmið hjá manni alveg þangað til það var komið að því að skoða skurðinn. Þá hölluðu sér allir fram til að sjá. Ég hef sjálfsagt verið með svaðalega spennandi skurð. Þetta voru stundir sem ég bókstaflega þoldi ekki þegar ég lá þarna inni og þegar ég horfði á fyrstu seríuna af Grey's Anatomy um daginn fékk ég þvílíkan hroll við að fylgjast með liðinu þar á stofugangi. Svo mikinn að það lá við að ég slökkti bara á þessari vitleysu. Ég skil alveg að það sé nauðsynlegt fyrir læknanema að læra og allt það en þá vil ég ekki sjá nálægt mér eða mínum í framtíðinni. Það er kannski sjens ef það verður bætt inn kennslu í mannlegum samskiptum inn í námið þeirra en pottþétt ekki fyrr.

En jæja, ég ætla að fara að koma mér heim, þetta er búið að vera langur dagur. Ég fór og kenndi seinni hópnum í dag og það gekk bara ágætlega. Þetta eru mjög ólíkir hópar en skemmtilegir á sinn hátt. Mér líst voðalega vel á þetta allt saman og ég held að mér eigi bara eftir að finnast þetta skemmtilegt. En það eru 8 dagar í Marmaris. Ég læt enga vitleysinga með sprengjur hafa af mér sumarfríið ;)

Mér er kalt!!!

Ég varð að skjalfesta það að mér væri kalt. Í fyrsta skipti síðan áður en ég fór á spítalann er ég að upplifa það að mér er hálfkalt í vinnunni og ég þurfti meira að segja að fara í peysu. Tími hlírabolanna er því greinilega að líða undir lok og ég að verða ég sjálf aftur :D

Laufengi 5

Helginni var eytt í að gera íbúðina heimilislega og var aldeilis spýtt í lófana í gær þegar fréttist að fyrsti gesturinn í gestaherbergið væri væntanlegur í dag. Það hafðist allt saman og það er orðið ansi huggulegt hjá mér bara held ég. Hildur skvís vígir gestaherbergið í kvöld og verður hjá mér út vikuna. Amma er svo væntanleg í næstu viku svo það er bara traffík hjá mér. Mun meiri en var nokkurn tíman í Hafnarfirðinum held ég bara ;) En það er orðið heimsóknarfært þannig að þið höfuðborgarsvæðisrotturnar megið fara að kíkja í heimsókn líka. Svo er úti á landi liðið mitt alltaf velkomið í gestaherbergið ;)

Annars eru 15 dagar í Marmaris :)

Hann pabbi minn á afmæli í dag. Til hamingju með daginn pabbi minn og hafðu það öfga gott í dag :)

Flutt!

Fékk lyklana í gær og öll búslóðin var drifin í nýju íbúðina. Stend núna á haus við að þrífa gömlu íbúðina og þessa nýju líka - merkilegt hvernig sumir geta skilað af sér... Ætla ekki nánar útí þau leiðindi hér, ég er allavegana búin að flytja dótið og næstu dagar fara í að gera allt íbúðarhæft :)

Debet og kredit

Mér datt í hug í einhverju bríaríi að sækja um stundakennslu í bókfærslu í Valhúsaskóla, fékk djobbið og byrja í næstu viku. Þetta eru nú bara 4 tímar á viku, easy peasy, og verður örugglega bara gaman. Ég á að vísu eftir að kíkja þangað og skoða skólann og hitta skólastjórann en það á pottþétt eftir að lífga upp á veturinn að reyna að kynna þá félaga debet og kredit fyrir misáhugasömum 10. bekkingum.....

Bloggleti

Ég hef ekki verið sú duglegasta í blogginu í sumar og þrátt fyrir að óteljandi pælingar hafi farið í gegnum hugann þá hef ég ekki verið í neinum gír að setja þær hérna inn. Það dóu líka margar heilafrumur í svæfingunni í vor og minnið hefur ekki verið upp á sitt besta í sumar. Sem sést best á því að eftir að ég lærði að breyta um font á blogginu þá man ég aldrei hvaða font ég ætlaði að nota... En nú er farið að styttast í flutninga og ég á að fá afhent á miðvikudaginn. Á að mæta í nýju íbúðina klukkan 3 á miðvikudaginn og ef ég hef engar athugasemdir við fráganginn á íbúðinni fæ ég lyklana þá. Ég er að verða búin að koma búslóðinni ofan í kassa og er farin að iða af spenningi að komast úr Hafnarfirðinum. Lái mér hver sem vill.....

Annars eru bara 22 dagar í Marmaris. Gaman að vera alltaf að telja niður í eitthvað ;)

Að ári mun ég vakna upp í Vestmannaeyjum..

Er loksins komin til byggða eftir pottþétta þjóðhátíð. Eyjar 2006 voru tær snilld og þið sauðirnir sem mættuð ekki á svæðið misstuð af miklu.

Ekki á morgun heldur hinn

Bara 2 dagar í þjóðhátíð gott fólk! Hvíta tjaldið fannst og því er allt farið á fullt við að undirbúa mat og annað í tjaldið. Eyjafiðringurinn er orðinn óbærilegur og ég er löngu farin til Eyja í huganum...